Love, Work, Play, …

Mobistar!

Love, Work, Play, Mobistar

Want ja, vandaag was het zover. Vandaag tekende ik mijn contract bij Mobistar. De weg naar Mobistar begon bijna 2 maanden geleden. Mijn vorige job kwam toen tot zijn einde. En na het online plaatsen van mijn CV op sites als Vacature, Jobat en Stepstone, wisten een aantal bedrijven al snel de weg naar mij te vinden. (ik vond via dezelfde weg ook een heel aantal bedrijven hoor, denk maar niet dat ik lui op mijn gat zat in die tjid )

Een van de ontvangen telefoontjes kwam van Elan IT, een rekruteringsbureau dat deel uitmaakt van Man Power. Yvonne vertelde me over een opportuniteit bij een van hun klanten. Een korte screening via de telefoon en ook een analyse van mijn CV later, nodigden ze me uit voor een gesprek op hun kantoor. En zo kwam ik terecht in Brussel op het kantoor van Elan IT. Opnieuw overlopen we mijn CV, mijn verwachtingen en nemen ze mijn talenkennis onder de loep. Elan IT blijft overtuigd van mijn profiel binnen de functionele helpdesk functie bij hun klant en op vlak van de functiebeschrijving ben ik dat ook. Het volgende gesprek bij de klant zelf doet me echter iets meer twijfelen. Vooruitgang in mijn carrière is voor mij een van de voorwaarden voor het aannemen van een job. Er wordt echter een vrij lang engagement binnen dezelfde functie verwacht, tot wel 10 jaar toe in een ideale situatie… Daarom stel ik een einde aan mijn kandidatuur voor de voorgestelde functie. Naast een leuke job blijft ook een goede toekomst voor mij van belang.

In de tussentijd vindt een collega van Yvonne mijn CV passen bij een functie binnen Mobistar. Opnieuw is het dus Elan IT dankzij wie ik op gesprek kan bij een mogelijke werkgever. Op mijn eerste gesprek bij de teamleader binnen Mobistar krijg ik vrij snel positieve feedback en volgt al snel een uitnodiging voor een tweede gesprek. Deze keer overloop ik samen met iemand van HR mijn CV, kwaliteiten en motivatie. Van beide kant zijn de meningen positief: ik pas bij Mobistar en Mobistar past bij mij. Tijd dus om een beslissing te nemen en de voorwaarden te overlopen waarmee onze samenwerking van start gaat.

Vandaag staan al die zaken op papier en tekende ik dus mijn contract. En opnieuw wist het bedrijf me positief te verbazen. Komende uit KMO omgevingen staat er niet veel op papier en zit het allemaal niet altijd even nauw met afspraken en afbakeningen. (niet dat het overal slecht moet lopen, maar ik ken wel een situatie waar het minder was) De buit van de dag: een volledige kaft met achtergrond informatie over het bedrijf, mijn taken en alle extra’s die Mobistar zijn werknemers (of teammembers, zoals het daar heet) aanbiedt.

Ik het nog wat leeswerk te goed dit weekend, maar tegen maandag ben ik er helemaal klaar voor om mijn job bij Mobistar te starten, na de introductiedag natuurlijk.

* EDIT*

Vanaf maandag werk ik als Back Office Technical. ADSL en VOIP worden mijn werkdomein waarover ik in de toekomst dus alles weet. Het gaat over de helpdesk in deze twee domeinen, 2e lijn support om meer precies te zijn. Wie het niet snapt: ook Mobistar biedt internet (ADSL) en vaste telefonie (VOIP, of Voice Over Internet Procotoc) aan. Mensen die met problemen zitten kunnen terecht bij een eerste ondersteunende lijn. Problemen die zij niet opgelost krijgen, komen op de 2e lijn terecht. Van daaruit worden de nodige acties ondernomen om hen zo snel mogelijk terug toegang te bieden tot de diensten die Mobistar biedt.

Alvast bedankt nog aan de bedrijven die me uitnodigden voor een (of meerdere) gesprekken, de mensen die me op jobs wezen of gewoon de motivaties tussendoor om die fulltimejob van solliciteren uiteindelijk tot een positief einde te brengen en terug te starten in een job waarin ik me met plezier zal vastbijten.

Love, Work, Play!

Let the games begin

Wie kent ze niet. De gezelschapsspellen die we als kind speelden: Monopolie, Mens Erger Je Niet, Valkuil, Rummikub, … Ook ten huize Rijken stonden veel van deze spelletjes regelmatig op tafel. Ook de pakjes kaarten sneuvelden sneller dan onze schoenen die we droegen.

En dan krijg je de leeftijd dat deze spelletjes nog maar sporadisch op tafel komen, je je te ‘volwassen’ voelt om je bezig te houden met het spelen van gezelschapsspelen. Tot er uiteraard weer iemand zegt: spelen we nog eens Monopolie, dan zeggen we toch al sneller ja. Sinds een aantal jaar komt deze vraag weer vaker over de lippen. Meteen ook het startsein om de oude collectie van spellen te vernieuwen. En tegenwoordig staat een naam garant voor geslaagde gezelschapsspellen: 999 games.

Een van de eerste nieuwe spellen werden Goa en Kolonisten: Val van Rome. Spellen die enerzijds een stuk moeilijker zijn dan de oudere spellen van vroeger, maar anderzijds bieden ze natuurlijk ook meer niveaus aan waardoor spelen een stuk interessanter wordt. Het voordeel aan een groot huisgezin als ten huize Rijken is natuurlijk dat er altijd wel een of meer mensen tijd / zin hebben om mee te spelen.

Niet veel later ga je dan natuurlijk op zoek naar nieuwe uitdagingen, andere spellen en vooral ook afwisseling in de spelvormen. Carcassonne, Kolonisten van Catan, Agricola, Machiavelli en Weerwolven vervoegden dan ook in sneltempo de collectie en enkele van die spellen vulde ik vervolgens nog eens aan met uitbreidingen.

En ook nu staat weer een nieuw spel voor mijn neus te glimmen: Dominion. De inhoud van de doos? 500 kaarten. That’s it. Geen dobbelstenen, spelbord, blokjes of eender wat. Het voordeel van de vele kaarten? Je kiest zelf welke stapels je gebruikt om te spelen. Naast de basiskaarten kies je uit 25 stapels 10 sets uit waarmee je deze keer speelt. Elke keer speel je dus met nieuwe kaarten en zorg je voor voldoende afwisseling.

Standaard speelt men een gezelschapsspel (naar verluidt) ongeveer 6 keer, meer niet. Mijn bedoeling? Spellen ‘verzamelen’ die je beduidend vaker speelt zonder dat ze vervelen. Online valt op voorhand voldoende info te lezen over elk spel, de moeilijkheidsgraad, tips en gewoon de kwaliteit als spel. Ondanks de oerlelijke layout van de website, maar omdat de aangeboden functionaliteiten en database nu eenmaal zo goed up to date zijn, maakte ik mijn profiel aan op www.boardgamegeek.com. Om mijn collectie te raadplegen bezoeken jullie mijn profiel op deze site: http://boardgamegeek.com/collection/user/bertrijken

Tips voor leuke spellen? Tijd om eens een avondje te vullen met gezelschapsspelen? Let me know!

Stagiairs: gebruikshandleiding

Wie kent ze niet, de stagiairs. Elk bedrijft krijgt ze wel eens, vroeg of laat. Vaak kijken we vooral uit naar de last die ze van onze schouders nemen eens ze op de bedrijfsvloer rondlopen. En daar gaat het ons (de werknemers) altijd maar om: onze eigen werklast verlagen, hoe we het ook draaien of keren. We zien nieuwe kansen voor projecten die door tijdsgebrek onder het stof geraakten en voor andere projecten zien we extra dimensies (terug) verschijnen waar we voorheen geen kans toe zagen.

Bij verschillende werkgevers zag ik al heel veel stagiairs komen en gaan, de ene al beter als de andere. Maar wat maakt nu een goede stagiair? Ligt de kwaliteit van deze tijdelijk werkkracht in zijn kennis die hij meekreeg van school? Dankt hij/zij de resultaten aan de eigen inspanningen? Liggen mislukte stageprojecten aan de  incompetentie van de stagiair? Of misschien draagt de geluksfactor (of pech-factor?) zijn steentje wel bij?

Hoe slecht een stagiair zijn stage afrondt, ligt in mijn ogen eerder aan de voorbereiding van het bedrijf en zijn werknemers. Last minute projecten die we uit de kast halen, de dag  dat de stagiair aankomt. (Als we al niet te laat zijn ermee (zoals pas op dag 3 van zijn/haar stageperiode)) Of projecten die slecht aangepast zijn aan de capaciteiten van de stagiair, maar enkel aan de noden van het bedrijf, nog zo een oorzaak van slechte stages. En wanneer de inspiratie van de werkgever(s) het helemaal laat afweten, reduceren de taken zich meermaals tot het fungeren als ‘koffiemadam’ of ‘postbode’ van dienst.

De ingrediënten van een goede stage? Voorbereiding. Zowel van de stagiair alsook van het bedrijf. Taken verzin je ook voor werknemers niet zomaar op het laatste moment, ook zij krijgen een planning waarmee zij hun taken uitvoeren. Taken die perfect afgestemd zijn op de mogelijkheden van die persoon, plus uiteraard de uitdaging om net een stapje verder te gaan, want daar gaat het in mijn ogen om. De vragen die volgens mij heel belangrijk zijn voor de start:

• Met welke kennis komt een stagiair in het bedrijf terecht?
• Welke verwachtingen draagt hij/zij met zich mee?
• Waarin schoolt hij/zij zich op de werkplek nog graag bij?
• Heeft de stagiair al een toekomstbeeld qua werkplek voor ogen?
• Welke taken vallen compleet buiten zijn/haar interessegebied?

Aan de hand van deze zaken begint een stage op  maat van de persoon. In mijn ogen is het aan het bedrijf om hier in de eerste plaats rekening mee te houden, passend binnen de mogelijkheden van het bedrijf uiteraard. Maar een persoon die kiest voor een bedrijf, dient uiteraard al met juist een beeld van het bedrijf zijn stageplaats te kiezen, dan passen deze puzzelstukken perfect in elkaar.

En toch… zag ik al menige stagiair een ‘slechte’ stage krijgen omwille van een slechte en onvoorbereide start.  Hopen dat de twee stagiairs bij Interlight toch hun stage doorlopen zoals ze dit wensen. Ik doe in elk geval mijn best hen een leerrijke tijd te geven. Een stageplaats die ze op hun eerste CV met veel plezier en trots tussen de ervaringen plaatsen.

Starten op maandag

Het waren helse maanden. Na mijn vertrek bij iVOX dacht ik snel een nieuwe job te vinden. Mijn profiel van TI en CC leek me een unieke combinatie waarnaar veel bedrijven naarstig op zoek zijn. De werkelijkheid? Een heel ander verhaal.

Zoals een of ander fictioneel karakter ooit zo mooi zei (of toch ongeveer): These are the voyages of the applicant, Bert Rijken.

De kickoff loopt goed. Op dag 1 ‘tussen jobs’ staan al enkelen te popelen om een gesprek met me aan te knopen of mijn CV te bemachtigen, de ontnuchtering komt snel. Of het betreft een ‘ik kijk eens of we iets met jouw profiel kunnen doen’ of het blijkt een ‘ik heb af en toe werk voor je als freelancer’ te zijn. Op zich zeker niet slecht, en ik ben blij voor hun snelle reactie, maar het levert nog geen full time job op.

CV’s uitsturen, aanmelden op al-ler-han-de jobsites en telkens je volledige profiel stap voor stap invullen, ik begrijp waarom men solliciteren een voltijdse bezigheid noemt. Tussen het zoeken en sturen door nog even naar de VDAB rennen en bij het ACV alle papieren in orde brengen voor een uitkering. Een hele rompslomp die in mijn ogen zeker eenvoudiger kan.

Er volgen hier en daar nog meer gesprekken. Een aantal inclusief testen. Testen waar ik steeds hoog op scoor. Plannen, analytisch denken, details opmerken, een nieuwe (programmeer)taal leren, … Op de Gausscurve van 1 tot 9 scoor ik cijfers van 7 tot 9, ‘een zeer hoge score meneer‘. Maar wat ben je met hoge scores op tests, zonder dat er een job uit komt? En zo eindigen voor lange tijd toch alle verhalen: ‘we hebben geen werk voor u‘, ‘we vonden iemand die net beter was‘, ‘u heeft geen ervaring‘ tot zelfs de (in mijn ogen) zeer onwaarschijnlijke uitspraak: ‘u bent niet zelfstandig genoeg‘. *HEY, ik draag al jaren een belangrijke verantwoordelijkheid binnen jeugdwerk, sta al 9 jaar zo goed als op eigen benen (ok, de was doe ik thuis nog) en weet echt wel mijn plan te trekken op de werkvloer!*… Ahum, sorry… Maar geen job dus.

Mijn blik draait richting overheid. Een trouwe werkgever, geen ongeoorloofde overuren en in de kantlijn staat soms zelfs het woord ‘statutair‘. Een nieuwe energy boost straalt door mijn lichaam. Mijn CV vliegt weer extra hard de deur uit. Maar ondanks alle inspanningen heb ik na 4 maanden solliciteren nog steeds geen vooruitzicht op een job.

Eind augustus, begin september komt alles in een stroomversnelling. Een aantal gesprekken op heel korte tijd. En vooral: het gaat over leuke jobs bij (b/gr)oeiende bedrijven! In die periode neemt ook JobCare contact met me op. Een vriendelijke jongedame vond mijn CV via de VDAB en wil me op 1 september in Peer (Limburg) ontmoeten voor een reeks testen en een gesprek. Weer hetzelfde verhaal: heel goede testen en een unieke combinatie van opleidingen. De functie? Technisch commerciële binnendienst. De taken? Offertes opmaken naar klanten, mailings, communicatie voor het bedrijf zelf alsook enkele partners, de website onderhouden/verbeteren, … Een uitgebreid pakket.

3 gesprekken later, op woensdag 16 september, komen we een deal overeen. Maandag starten mijn officiële taken bij InterLight in Lommel. Om meteen goed kennis te maken met de sector van hard- en software, krijg ik voor donderdag 17 september al meteen een ticket voor Meet-IT in mijn handen gestopt. Het werken begint weer. No more being lazy, hard work is comming. Mij hoor je echter niet klagen. Terug een bezigheid, niet langer een parasiet  van de maatschappij en ook (en toch ook wel belangrijk) opnieuw een deftig inkomen, met auto deze keer.

Een oprechte dank naar iedereen die me steunde de voorbije maanden. #hirefriday op twitter, alle bedrijven die mij antwoord gaven op mijn CV, gesprekken die ik mocht doen, mensen die me jobkansen doorstuurden en vooral Ine en haar ouders. Zij motiveerden me steeds opnieuw na negatieve antwoorden, bij dipjes of gewoon om me nog harder te laten zoeken naar een nieuwe uitdaging. En natuurlijk ook Roos en Martine van JobCare, want hun naam hebben ze niet gestolen: they care. Zij waren enorm begaan met het verloop van de gesprekken bij InterLight. Fijne mails, telefoontjes en gesprekken en een oprechte proficiat op het einde van het traject.

Thank you all!

Face of Flanders

First a few words to my (first few) regular readers: this time I’m writing in English, and with a reason. Today my tiny little blog, just a newborn in this world, gets some realy good attention. Somewhere last week, somebody from Flanders Today contacted me, asking about an earlier blogpost of mine: ‘Teach me Something‘.

I already asked for your cooperation a few times. Now the real stuff is going to happen. Readers of the independent weekly newspaper about Flanders can read about it as well. Not just the online world, not just the people that follow me on twitter, facebook or just stumble upon my blog.

Short and simple: I am, according to Flanders Today, the ‘Face of Flanders’ for this week. You can find a link to the article on the homepage of ‘Flanders Today‘, the article itself is here.