winkelen

Wie bezorgt mij een paperless life?

Je ziet het steeds vaker: inspanningen van bedrijven om ‘paperless’ te werken.

- In kantoorruimten stimuleren werkgevers het papierloze werk door flexdesking
- De digitalede NMBS laat je tickets kopen via je eID en vermindert dus het papierverbruik bij die enkelingen die er al gebruik van maken
- Facturen voor telecom, gas en elektriciteit, … komen automatisch in mijn online bankierportaal en betaal ik dus ook op de passende manier
- Zelfs kranten, de papierverbruikers van elke dag, zoeken digitale kanalen op om hun nieuws tot in de huiskamer te brengen via het web, maar meer nog als vervanger op tablets zoals de iPad
- Boeken krijgen een digitale evenknie

En er zullen nog wel een duizendtal andere voorbeelden zijn waarmee de papierberg en vooral het kappen van bomen een serieuze indijking krijgt.

Maar wat nu met dat wekelijkse briefje dat ik meekrijg in de winkel? Of dat hele stuk papier voor die ene fles melk die ik vergeten was?

Ik heb al heel lang een klantenkaart in de Colruyt. Handig voor kortingen. Leuk voor de Colruyt om informatie te verzamelen over mijn koopgedrag. Maar waarom maken ze van deze kaart niet eenvoudigweg gebruik om mij een digitale versie te bezorgen van de aankopen die ik net deed? Die papieren versie is voor mij helemaal geen vereiste.

Mijn smartphone opent met plezier een pdfje dat ze via sms (met een link) of mail in bijlage doorsturen. Hey, zelfs een app mag voor mijn part! Mijn kaart koppelen aan die applicatie en hopla, ik heb alles bij de hand. Snel en papierloos. En als extra hou ik thuis heel gemakkelijk bij welke aankopen ik deed per week. Dat papiertje verlies ik toch maar steeds. Die digitale versie wil ik indien nodig wel even ophalen in hun portaal.

En als ze dan ook hun DATS24 eraan koppelen, mijn Dreamland lijst ernaast hangt, de Spar voor dezelfde mogelijkheid kiest en alle andere filialen en onderdelen van Colruyt meedoen, ben ik een papierarmer en gelukkig mens. En ik winkel veel liever bij hen dan bij een andere supermarkt.

Het is maar een idee, maar dankuwel bij voorbaat Colruyt. U mag een voorbeeld zijn voor alle papierverslindenders in deze wereld, hoe klein of groot ze ook zijn.

Choc Around The Clock

De kerstperiode staat altijd garant voor  kerstmarkten over het hele land. En over het algemeen zoek ik niet verder dan mijn eigen stad of omliggende gemeentes voor wat gezellige kerstsfeer op straat en een paar leuke koopjes (lees: prulletjes?).

Dit jaar liet ik me verleiden tot een georganiseerde kerstmarkt, deze van Brugge. Samen met nog een 45-tal mede Kazou-ers stonden we rond half negen te trippelen van de kou aan Hasselt station. Een vroeg uur om te vertrekken, maar ons Belgisch openbaar vervoer doet er toch nog altijd twee en half uur over om de afstand te overbruggen. Maar bon, met een ‘Hop & Shop’ ticket overbruggen we de afstand tegen een zeer redelijke prijs.

Om ons iets meer te tonen van Brugge dan enkel de kraampjes van de kerstmarkt, nemen we in groep deel aan ‘Choc Around The Clock’. Deze gegidste chocoladewandeling brengt ons doorheen de binnenstad en laat ons enkele historische plaatsen zien terwijl we proeven van de heerlijke chocolade.

S-wan, de vereniging waartoe de gidsen behoren, zet meteen de juiste toon met volgende quote: 9 op 10 mensen houden van chocolade, de tiende liegt altijd. En ondanks de bijtende kou en nog ijzigere wind, volgen we graag in de voetsporen van onze toch wel, euhm… kleine gids. (en met klein bedoelen we ongeveer een kop kleiner dan Ine, haar hakken er niet afgeteld)

Op het einde van de wandeling stoppen we aan het Sint-Jansplein met op de hoek Choco-Story, ook wel bekend als het chocolademuseum. Daar zorgt de beroepskracht van Kazou voor opwarmertjes in drie verschillende kleuren: geel, rood en groen. Beter bekend als citroen-, bloedappelsien- en cactusjenever. Van binnen uit warmen we terug op, klaar voor een laatste stukje door de kou richting een Chinees restaurant. Daar warmen we volledig op om richting de kerstmarkt te gaan, waar we voor kwamen in eerste instantie.

Na een uurtje rondsnuisteren, hier en daar wat kopen en voor de rest veel ‘koppenlopen’ begeven we ons richting het station, een bezige dag in een prachtige stad. Mijn eerste ontmoeting met Brugge, maar zeker niet de laatste. I loved it!

En om de titel nog een beetje in de verf te zetten:

   

Bert Rijken.be

Vriesenhof 22 bus 7
3000 Leuven, Belgium
M.: +32 (0) 486 983 115
twitter profile
facebook profile
Netlog Profile
LinkedIn profile
Plaxo profile
BRB - Bert Rijken Blogt
Delicious profile
PDF version CV
Online CV in Prezi
<>div>