Mobistar

Van Groen naar Oranje

Vandaag is mijn laatste dag als werknemer bij Mobistar.
Morgen, de eerste dag van een nieuwe maand, wordt ook de eerste dag van een nieuw hoofdstuk. Het afscheidsfeestje was vrijdag al met een heleboel collega’s van binnen het team, maar ook erbuiten. De taarten, het bier en de Chileense schuimwijn vlogen er dan ook vlotjes doorheen. Het echte afscheid, de definitieve Out Of Office, de toegang tot Mobistar, … allemaal zaken die me vandaag staan te wachten.

Vanaf woensdag zal mijn ‘goedemorgen’ dan niet meer over de Mobistar werkvloer te horen zijn (Fred kan zijn rijk terug alleen opeisen), maar op die OBS, of Orange Business Services. De locatie blijft gelukkig vertrouwd, de kleurindeling in het gebouw idem, het moederbedrijf net van hetzelfde en dit geldt ook voor de MobiClub, ons bedrijfsrestaurant. De taken, de naam van mijn rechtstreekse werkgever en natuurlijk de collega’s, die veranderen echter wel. Zelfs die online hulp die ik af en toe kon bieden aan mensen op twitter, die ga ik missen. Ik hoop dat Mobistar snel een officiële opvolger klaarzet op dat vlak.

En hoewel er weinig mensen van job kunnen veranderen terwijl er zoveel hetzelfde blijft, is het toch nog steeds een spannende bedoening.

Vanaf morgen valt er dus enorm veel te vertellen! ;-)

I’m ICE, ICE baby

First thing first: YES! Mijn project rond carpooling werd goedgekeurd. Met deze goedkeuring sta ik op een lijstje van 11 kandidaten. 11 personen die de koude van de zuidpool met plezier trotseren. Meer nog. Elf mensen die zich tot (minstens) eind augustus in het zweet willen werken voor hun eigen project. De verschillende projecten richting zich op NGO’s, mobiliteit (of which mine is part) en recyclage. Elk met zijn eigen accent, maar met hetzelfde doel voor ogen: die trip mogen maken.

I'm ICE Vandaag werd de start gemaakt van het hele ICE Challenge verhaal. De ochtend begon met enkele fotoshoots (het hatelijke gedeelte), een kort ritje met vier man in de Mobistar Smart Electric (woehoe!) met een camera op ons gericht natuurlijk en daarna nog een korte voorstelling voor de camera van onszelf, ons project en de motivatie om de trip naar de zuidpool aan te vatten. Het hele pakket werd nog aangesterkt met het boek van Dixie Dansecoer: Pure Power.
Omdat niet enkel wij, maar ook alle collega’s een rol spelen in deze ICE Challenge (we dienen hen immers te overtuigen van onze projecten en waar nodig laten deelnemen) werden we allen uitgenodigd op een drink met wat hapjes. Enkelen waren al druk bezig met het oproepen van mensen voor hun project. Ik hield het nog een beetje bescheiden. Ik zit morgen samen met onze verantwoordelijke voor mobiliteit en vanaf dan zullen de ideetjes die momenteel in mijn hoofd rondbroeden, hun uiteindelijke vorm krijgen.

Voor wie interesse heeft: ik laat jullie met plezier mijn vooruitgang weten of eventuele tegenslagen via deze blog of twitter. Tips zijn daarom altijd welkom. Het grote thema is ‘carpooling’ maar zodra ik meer uitleg kan geven over mijn denkpistes, is jullie hulp van harte welkom. Elke ervaring met carpooling mag hieronder gerust een plekje krijgen, wie weet kan ik er mijn project nog beter op afstemmen.

My ICE Challenge

In december werd het al bekend gemaakt voor de hele wereld om te weten: Mobistar maakte toen zijn partnership bekend met Dixie Dansecoer en Sam Deltour voor hun toch naar Antarctica: AntarcticIce. Niet om een plezierreisje te maken, maar om een statement neer te zetten: ecologisch reizen over een afstand van ongeveer 6000 km. En ecologisch betekent dan ook: geen emissie van brandstof en niets achterlaten op het witte continent. De wind en de uitrusting zijn hun grootste vrienden. De koude (tot -50 graden Celcius) en de oneindigheid hun grootste vijanden.

Map Antarctica route

Map Antarctica route

Maar wat deze tocht zo speciaal maakt voor mij: er kan 1 (ja een, niet meer) persoon mee naar ginder tot op de Russische basis Novolazarevskya, inclusief enkele dagen volpension in de lokale tenten met een tussenstop tijdens de heen en terugreis in Kaapstad.

Maar uiteraard: Niets voor niets!

Elke Mobistar werknemer heeft een kans om mee te gaan. De kandidatenlijst bleef (gelukkig) beperkt tot een 30-tal personen. Om de shortlist te halen, dienen we onze kandidatuur te versterken met een project. Dit project dient te voldoen aan een heleboel voorwaarden en dient te vallen binnen een van de volgende thema’s:

  • Ecologie
  • Maatschappij

Of het nu gericht is op de buitenwereld of alle teammembers binnen Mobistar blijft een vrije keuze. Zolang het project maar een persoonlijke (constante) bijdrage vraagt en tegen eind augustus 2011 ook effectief meetbare resultaten oplevert. Als het daarna nog verder kan blijven draaien, maakt een project uiteraard nog veel aantrekkelijker voor de jury.

Mijn eerste idee stond blijkbaar achter de schermen al te wachten op implementatie binnen Mobistar, dus diende ik een nieuw project voor te stellen. Geen gemakkelijke opdracht. Eind vorige week speelde een beter uitgewerkt carpoolsysteem binnen Mobistar door mijn hoofd en liet ik al even een ballon op om te zien wat de ervaringen waren binnen mijn Twitter volgers. En uit de reacties blijkt het nog maar eens: carpool aanmoedigen is geen eenvoudige opdracht…

Vandaar nu mijn oproep: Zijn er knappe koppen die mijn gedachtengang een beetje willen sturen naar een eventueel nieuw project om mijn ICE Challenge vorm te geven? Of weet jij wél geslaagde carpoolacties die me kunnen helpen? Alle tips zijn welkom! De deadline is echter kort… Vrijdag geef ik mijn presentatie hierover. Dus morgenavond/-nacht dien ik mijn Prezi af te werken met een duidelijk en overtuigend project.

Wat ik jullie bied? Uiteraard de meest unieke blogposts, zelfs live van op de zuidpool! (die Russen hebben daar WiFi naar het schijnt!) Foto’s, video’s en vele woorden als OW, WAUW, WOEHOE en noem maar op om de charme van het continent te tonen. En eeuwige dankbaarheid uiteraard ook!

HTC Desire in zijn Froyo jasje

Enkele maanden geleden kocht ik een smartphone. Mijn oog viel al snel op de HTC Desire dankzij de blogpost van Sigrid. Een toestel dat alles in zich heeft waarnaar ik op zoek ben. Velen verklaarden me voor gek of vonden een iPhone een betere keuze. Maar de aanhouder wint. En met reden!

Het aantal apps voor de Android phones breidt meer en meer uit, dus de betere app market voor de Apple toestellen is niet ver meer af van pure geschiedenis. Voordeel van het open Android Operating System is het grotere aandeel aan gratis apps. Apple gebruikers dienen nog steeds iets vaker geld neer te leggen voor hun favoriete app. Ook op vlak van het scherm staat (op het moment van aankopen van mijn Desire) het Amoled scherm zeer hoog aangeschreven, samen met het deftige formaat inclusief resolutie. En in deze Google wereld is een eenvoudige link naar je Google profiel dé manier om je leven te synchroniseren op verschillende toestellen, of zelfs met vrienden. Agenda, docs, maps, feeds, … Zelfs navigatie van Google behoort gratis tot het pakket.

Maar wat mij vooral aanstaat: de Desire deed vanaf de start wat de iPhone pas doet na zijn upgrade naar iOS4: multitasken (drie maanden geleden een gerucht of een jailbreak functie, niet meer). En hoewel ik dat in eerste instantie de absolute koploper van de voordelen vond, zocht ik toch ook snel een oplossing om het multitasken tijdens het niet gebruiken tegen te gaan. Want multitasken betekent ook meer batterijverbruik. En dat doet een smartphone zo al meer dan genoeg. Dankzij ‘Advanced Task Killer’ wist ik toch het multitasken te beperken tot de momenten waarop ik het toestel actief gebruik. Gedaan met werken? Press one button. Taken afgesloten. Batterij verbruik beperkt. Het vrije geheugen hield ik zo op meer dan 200 MB.

En dan komt de update naar Froyo, ofwel versie 2.2. Mijn apps blijven gelijk, maar het geheugengebruik denkt niet meer zoals voorheen. Ondanks de task killer krijg ik maximaal 160 MB vrij, en zelfs dat durft vaak nog lager te vallen. Er is toch nog voldoende geheugen vrij? Ja, dat klopt. En I don’t care about the use. Het is het energieverbruik. Maar Froyo is niet alleen meer geheugengebruik. Er zijn nog meer minpuntjes.

Zo toont het scherm soms de content een fractie van een seconde enkel op de bovenste helft van het scherm, waarna het zich hersteld. En de snelkoppelingen en/of widgets terug over de volledige hoogte weergeeft. Ook een antwoord sturen op een sms brengt af en toe frustraties mee. Het scherm meteen horizontaal draaien toont het allereerste bericht, niet het laatste met een inputveld. Vooral lang scrollen bij lange sms lijsten. Verficaal starten met smsen is dus de boodschap…

Maar niet alles binnen Froyo is slecht. Enkele kleine details zoals in drie richtingen het beeld draaien in plaats van slechts twee, het aantal ingegeven sms tekens vanaf het begin zichtbaar of thethering (met 1 klik creëer je die hotspot waarop je je laptop snel connecteert voor 3G internet) maken van de upgrade een verbetering voor het toestel. Laten we hopen dat die enkele bugs snel mogen verdwijnen, want ik blijf het toestel graag gebruiken op 1001 manieren. Het is niet perfect en iPhone gebruikers zullen meteen de foutjes eruit lichten. Newsflash: elk toestel kan een lijst met gebreken meekrijgen.

Ik ben gewoon blij met mijn gratis gps zonder jailbreak, multitasking van nature uit, goede connectie met alles binnen mijn google account, de beschikbare apps, het deftige scherm en de gebruiksvriendelijkheid. En is er dan al eens iets dat me tegenzit, dan let ik bij mijn volgende toestel er wel op dat deze negatieve puntjes niet meer voorkomen. Maar geen enkel toestel is perfect, noch bijvoorbeeld de iPhone4, noch mijn Desire. Dus ook voor een toekomstig toestel zullen er kleine frustraties mogelijk zijn. En de ene persoon zal andere prioriteiten leggen dan de andere. Ieder kiest zijn toestel, zo deed ik dat ook met mijn Desire.

De eerste maand in de telecom sector

Half mei (ja, al zo lang liet ik niets meer van me horen) startte ik bij Mobistar als Back Office Technical voor ADSL en VOIP. Ondertussen zijn we weer een tijdje verder en voel ik me al meer ingeburgerd in het bedrijf. De reden waarom ik niet eerder iets schreef? De echte inburgering kon nog niet vanaf mijn eerste dag van start gaan. De coach genoot net tijdens mijn eerste twee weken binnen het bedrijf van 14 dagen verlof. 2 weken dus waarin ik met 2 korte opleidingen van elk een uur mijn weg diende te banen doorheen de tientallen tools, procedures en documenten of handleidingen. Geen eenvoudige opdracht, want in parainage bij een collega vliegen de vensters over het scherm, van het ene menu naar het andere en telefoontjes of mails naar en van techniekers, klanten of andere contactpersonen binnen en buiten het bedrijf.

Tijdens die twee eerste weken manoeuvreerde ik me dus tussen de beperkte theorie en de snelle praktijk die bij enkele jaren ervaring hoort. In die periode krijg ik wel een duidelijk beeld van de variatie die in de taken binnen deze dienst aan bod komen. En dan gaat het over het algemeen nog over collega’s die voor residentiële en professionele pakketten de problemen oplossen. De Telnet commando’s en de structuren die bij business klanten komen kijken, dat laten de meeste onder hen aan zich voorbij gaan. Mijn doel ligt echter wel in die hoek van onze afdeling. Grote bedrijven ondersteunen bij problemen met hun internetverbinding, VOIP centrale en alle andere value added services waarvan zij dankzij Mobistar genieten. Een zware uitdaging dus om mij tijdens de eerste zes maanden meester te maken van alle nodige tools, kennis en gebruiken die BOT FIX (Back Office Technical FIX, de dienst verantwoordelijk voor de technische troubleshoot voor vaste lijnen van Mobistar, ADSLen VOIP)  herbergt, en dat zijn er wat.

Begin vorige week keerde de coach terug en ook een nieuwe collega vervoegde het team. Tijd dus om met ons twee de trainingen aan te vatten die nodig zijn om de structuur van het Mobistar netwerk te begrijpen alsook de vele verschillende tools te leren. Elke dag wordt met de helft gevuld met opleidingen, voor de rest van de tijd zitten we naast een ervaren collega of werken we als test in de bestaande cases. Vooral dat laatste biedt voor mij het meeste soelaas, zelf de analyses uitvoeren, oplossingen noteren en afchecken met de resultaten die de ervaren mensen binnen het team eraan geven. En na een goede maand op de werkvloer moet ik toegeven dat ik mijn weg al helemaal vind in de wereld van ADSL en VOIP.

De opleidingen gaan zelfs op een (te) gematigd tempo voor mij en ik zoek dus snel mijn weg naar de value added services om deze door zelfstudie aan te leren, en met succes mag ik eraan toevoegen.

Naast het werk gedeelte zit het ook goed qua contact met de collega’s, coach en line manager. Een niet te onderschatten deel van de job, dat weet ik ondertussen wel na een zeer mislukte ervaring op dat vlak in mijn vorige job. Vorige week stond er meteen ook een receptie op het programma, op donderdag na de werkuren, meteen de beste dag om buiten een glaasje te drinken en van wat hapjes te genieten in de heerlijke buitenlucht.

De voorlopige eindafrekening: het bedrijf ligt me helemaal, de grote afwisselingen houden het boeiend en het traject van 6 maanden opleiding mag ik blijkbaar in twee en een halve maand afleggen, dus de uitdaging is er ook. Een pluspunt om u tegen te zeggen! Op naar de vijfde verdieping! ;)

   

Bert Rijken.be

Vriesenhof 22 bus 7
3000 Leuven, Belgium
M.: +32 (0) 486 983 115
twitter profile
facebook profile
Netlog Profile
LinkedIn profile
Plaxo profile
BRB - Bert Rijken Blogt
Delicious profile
PDF version CV
Online CV in Prezi
<>div>