Mercedes

120 is hard

Gisteren reed ik van Zutendaal naar Leuven, een weg die ondertussen bijna routine is geworden. We hadden een druk weekend achter de rug en ik keek stiekem al uit naar het thuis komen en mijn bed tijdig en wel opzoeken. Doch, de rit, die normaal gezien ongeveer drie kwartiers duurt, werd ter hoogte van kilometerpaal 52 onderbroken door vonken en rook in mijn achteruitkijkspiegel.


View Larger Map

Ik zie een wagen heen en weer slingeren over de baan, wisselend tussen het rechter rijvak, de pechstrook en de vangrails. De pechstrook diende me meteen als parking, het gele jasje scheurde ik uit zijn nog onaangeroerde verpakking en ik liep terug tot de plek van het ongeluk. Je weet namelijk nooit of er iemand de moeite zal nemen om te stoppen en de nodige hulp biedt. Gelukkig stoppen er in totaal nog drie wagens. (er zijn nog goede mensen op de wereld)

De wagen steekt met zijn snuit onder de vangrails en achter hem ligt een spoor van zand, gekrast wegdek, brokstukken en ingedeukte vangrail. De man zelf werd door de klap op de passagierszetel geslingerd, waar hij met bloedend gezicht verdwaasd zit. De slag is dus stevig geweest. De man wordt opgevangen door een aantal mensen die vlak achter hem reden. Samen met een andere persoon ga ik even de weg terug die de man aflegde, waardoor de impact nog maar eens duidelijk is: drie slagen tegen de vangrail, waarbij de eerste slag, honderd meter voor stilstand, al voldoende was om het rechter voorwiel volledig kwijt te raken.

De snelheid van de man bleek niet eens zwaar overdreven te zijn: 120 – 130 per uur volgens de wagen die vlak achter hem reed. Een serieuze impact dus, zelfs aan toegelaten snelheid. De man mag van geluk spreken dat hij in zijn zware Mercedes zat en niet een of ander klein wagentje had dat niet de vangrail, maar de wagen zelf had doen buigen…

De eerste hulpdiensten zijn snel ter plaatse en nemen de man mee richting ziekenhuis. Wij blijven achter, wakend bij de wagen van de man, en gaan op zoek naar eventuele contactgegevens van zijn familie (waarom niemand van ons hem dit gevraagd heeft, is me nog steeds niet duidelijk) om hen te informeren. We vinden zijn adres, met daarop 1 gsm nummer, waarschijnlijk van meneer Johanes E. zelf. Al dat smartphone gedoe is van geen tel geweest in dit geval. Pure wilskracht om de man te helpen is alles wat de vier wagens die stopten, hem in dit geval konden bieden.

Het lijkt in elk geval nog allemaal goed mee te vallen voor de man zelf. Zijn wagen heeft iets minder geluk gehad. Bij aankomst van de politie nemen zijn de bewaking van de wagen verder over en nemen nog enkele verklaringen van. De spanning hangt me op de terugweg naar huis nog duidelijk in het lijf.

120 is dus wel echt soms hard…

   

Bert Rijken.be

Vriesenhof 22 bus 7
3000 Leuven, Belgium
M.: +32 (0) 486 983 115
twitter profile
facebook profile
Netlog Profile
LinkedIn profile
Plaxo profile
BRB - Bert Rijken Blogt
Delicious profile
PDF version CV
Online CV in Prezi
<>div>