film

BIFFF, of hoe een film ook anders kan

Als ge dan toch eens graag een filmke meepikt. Maar de ervaring in de gemiddelde filmzaal is u niet meer waard dan die in uwe zetel met uwe kick ass 100″ TV met dolby surround 22.1 en een lekker horror filmke of een goeie thriller zegt u wel wat, dan is het BIFFF (Brussels International Fantastic Film Festival) misschien toch eens de moeite waard om uit uwe luie zetel te komen.

Het jaarlijkse festival stelt het fantastische genre centraal. Op zich niet zo speciaal, maar de beleving ter plaatse mag je niet zomaar als ‘gewoon’ bekijken. De hele film door speelt de zaal in op de film, alsof het een theaterstuk betreft met live (improviserende) acteurs die op de scene achtervolgd worden. Uitspraken als “Loop toch door“, “Niet door die deur, stomme trut” of “Lager met die camera, zodat we wat bloot zien” vliegen meermaals richting het doek. De domme acteur kan maar beter luisteren naar de raad van het publiek, wil hij zich bevrijden van de angsten die door de film heen waren.

Een unieke vorm van beleving, bovendien opgebouwd rond zorgvuldig gekozen films. Wij bekeken vandaag “The Ward” en ook zonder het randgebeuren dat zich vandaag in Tour & Taxis afspeelde, mag de film er zeker wezen. Kijk maar mee.

Voor dit jaar zal het te laat zijn om nog even langs te gaan, maar hou de planning van volgend jaar zeker in het oog, het is een aanrader!

Avatar: thumbnail of visueel meesterwerk?

Vorige week bereikte een uitnodiging van HP onze mailbox op Interlight. Twintig jaar ProLiant vieren zij graag met hun resellers aan de hand van de film Avatar. Locatie? Kinepolis Brussel. De filmavond begint (volgens de officiele planning) met een glaasje in de foyer naast zaal 8, de IMAX zaal. Mijn collega en ik passen hiervoor, na het werk stoppen we onderweg eerst voor een hapje, kwestie van de film niet te verstoren met onze grommende magen.

We komen net op tijd aan in Kinepolis Brussel voor Avatar. James Cameron ondertekent de film. Meteen springt Titanic me voor de geest. Een lange, melige film uit een tijdperk waarvan nog weinig levenden het relaas navertellen. Niet meteen de beste referentie voor een film die qua trailer in een totaal ander genre past.

Sigourney Weaver, die tekende voor de rol van Grace Augustine, roept dan wel weer de goede herinneringen op met haar overbekende rol in Alien. De startscene van Avatar gelijkt dan ook meteen op die van Alien. Een ruimteschip dat aankomt bij een planeet ver weg in de ruimte. De tijdsbepaling zal ook hier ongeveer kloppen.

De film vormt een mix van fantasy, science fiction, actie en avontuur. En de belangrijkste mix? Computeranimaties lopen vloeiend over uit de gefilmde verhaalstukken. En geen enkel moment breken deze overgangen het verhaal. Prachtige graphics tot in detail uitgewerkt. En de creatieve breinen achter de uitwerking van de omgevingen, planten en wezens verdienen een absolute vermelding. Originele dieren, planten en zelfs bergen geven deze buitenaardse wereld een uniek karakter. En niet alleen op vlak van details maar ook de kleuren springen eruit. Donkere delen in het verhaal krijgen idem dito sfeer mee via de kleuren (of net het gebrek eraan), hetzelfde geldt voor de opgewekte stukken in het verhaal.

En ook al noem ik mezelf geen nature freak, de hele film door draait het toch ook over hoe de natuur een belangrijke rol speelt in het dagelijkse leven van de ‘aliens’, ook wel Na’vi genaamd. Iets wat wij als mensen hier op aarde al jaren, of beter gezegd eeuwen lang, uit het oog verloren.

En hoewel deze film een waterval aan woorden verdient, bestaat er eigenlijk maar een raad op vlak van deze film: de film gewoon gaan kijken! Ik zag de digitale versie van de film, wie wil kan ook gaan kijken naar de 3D film. Reacties over de 3D uitgave verwacht ik bij de comments. ;-)

En wie ik niet kon overtuigen met woorden, volgt hier de trailer:

Ik heb een zwak voor…

… rampenfilms.

Ik geef het open een bloot toe. Zorg voor een goede trailer van een rampenfilm en ik MOET en ZAL deze gaan kijken. En vanavond kreeg ik weer de kans. ’2012′ kwam woensdag uit en deze avond zag ik voor het eerst kans om richting cinema te trekken. Een zakje snoep of twee, frisdrank en dan samen met de vriendin richting dat grote witte doek kijken. I love it.

En ik kan van geluk spreken, de hele film vormde een leuke ervaring. Het verhaal: nog steeds dat algemene cliché: de wereld vergaat en iedereen is gedoemd te sterven, behalve de hoofdpersonages. En zonder veel te verraden, kan ik ook bij ’2012′ bevestigen dat de verwachtingen kloppen:

  • Wereld vergaat
  • Hoofdpersonage heeft persoonlijke problemen
  • Hoofdpersonage overleeft einde van de wereld
  • Hoofdpersonage blijkt ineens ook de held te zijn
  • Persoonlijke problemen geraken opgelost
  • Happy end
  • they lived happily ever after

De meningen over zulke films blijven ook altijd zeer verdeeld, met enerzijds de absolute liefhebbers van films als deze (zoals ik uiteraard) en aan de andere kant de mensen die van begin tot einde kritisch de hele film afbreken omwille van onwerkelijke gebeurtenissen, onlogische situaties, extreem toeval en uiteraard het absolute melige gehalte waarmee men deze films steeds weer weet te doorweven.

Soms kijken we beter eens naar zulke films. Want hoewel Hollywood draait om geld maken en ‘the American Dream’ verkopen, zie ik de laatste tijd meer en meer ‘the black man’, de underdog of de ‘vreemdeling’ naar voor treden als de held en morele stem. Komt het door Obama? Beseffen de filmproducenten (en hopelijk ook wij) eindelijk dat ook andere ‘rassen’ mensen zijn zoals jij en ik? Of verkoopt deze molen momenteel beter dan de andere van weleer?

Hoe naïef het waarschijnlijk ook is, ik geloof dat zulke films nog altijd zo fantastisch zijn omwille van die ene boodschap: elke mens draagt zijn steentje bij aan een verdraagzame wereld, een wereld van goed zijn en goed doen. Die boodschap krijg ik uit zulke films toch steeds mee, een verhaal van zelfopoffering in functie van anderen.

Kortom, ik zie die rampenfilms niet alleen graag om hun meeslepend verhaal, vaak (jammer genoeg niet  altijd) toch wel zeer geslaagde effecten of heldhaftige daden, maar vooral ook om de boodschap die ze steeds weer met zich meedragen. In de ergste situaties staan er gelukkig altijd een aantal mensen klaar om die diepe goedheid van de mens naar boven te laten komen. De perfectie zelve ben ik niet, maar die droom van goed doen voor anderen, ik streef ze wel na. Wie doet mee?

   

Bert Rijken.be

Vriesenhof 22 bus 7
3000 Leuven, Belgium
M.: +32 (0) 486 983 115
twitter profile
facebook profile
Netlog Profile
LinkedIn profile
Plaxo profile
BRB - Bert Rijken Blogt
Delicious profile
PDF version CV
Online CV in Prezi
<>div>