Double Vision

I Loved The 90′s Party, part of it

Gisteren ging voor het derde jaar op rij I Love The 90′s door in de Ethias Arena. En omdat het ook de vorige twee jaren garant stond voor succes, zorgden we ook dit jaar tijdig voor enkele tickets naar dit mega-event in organisatie van Jim, Q-Music, Red Bull en Het Belang van Limburg (en misschien nog wat anderen, maar dat zijn de namen die me vooral bijbleven).

I Love The 90′s staat nu eenmaal garant voor muziek uit mijn eerste jaren op stap en betekent dus veel nostalgie. Retro, trance, eurodance, hier en daar wat hardcore maar ook Nirvana, K’s Choice en vele andere blijvers uit de rockwereld krijgen de stempel 90′s verdiend toegewezen. I Love The 90′s geeft bij de meeste nummers die aan bod komen dan ook een ‘oeh yeah’ of ‘wow, dat was een goeie plaat’ gevoel. Terecht ook. Mijn muziekcollectie bevat veel muziek uit die tijd, maar DJ Ward en vooral Regi bezitten een zulke uitgebreide collectie platen uit die tijd dat het van negen uur tot ongeveer half vijf genieten was.

Behalve… de groepen die kwamen optreden. ..

Modo, die wel enkele bekendere (en zeker niet slechte) nummers maakte in de jaren 90, bleek op het podium toch al wat jaartjes gepakt te hebben, inclusief rimpels en grijze haren. De act zelf bevatte ook al redelijk wat sleet. De mannelijke helft van Double Vision speelde de zaal onderuit op zijn niet aangesloten keyboard (sorry, dat past echt niet volgens mij, ik let op zulke zaken EN stoor me daaraan) en Def Dames Dope had net als Modo last van leeftijd, niet zozeer op vlak van grijze haren maar vooral wel qua kilo’s. Hun eenmalige reünie bezorgde hen meer plezier dan het publiek. Gelukkig zongen zij wel live en de condooms die ze op het einde van een van hun bekende liedjes uitdeelden, werden toch nog goed ontvangen. Hetzelfde gold voor de wegwerpcamera’s waar zij foto’s van zichzelf op maakten in de coulissen.

In mijn ogen de betere optredens waren voor rekening van Rednex (Veel actie op het podium en gewoon leuke opzwepende muziek die live werd gezongen) en de D-Devils. Deze laatsten maakten de show compleet met goed vuurwerk, knappe danseresjes in leuke pakjes en het confetti kanon wat altijd wel voor wat sfeer zorgt.

Headliner MC Hammer, een legende uit de jaren 90 met de nummers… euhm… het nummer : Stop… Hammertime viel in mijn ogen ENORM tegen. Ok, zijn bekende nummer zorgde voor wat sfeer in de zaal, maar die two minutes of fame werden vooraf gegaan door bijna 10 minuten waarin de hele zaal van meer dan 20.000 man ongeveer stil stond. Er waren goede dansers bij, dat apprecieer ik natuurlijk altijd omwille van mijn 14 jaar dansen, maar het was niet van het kaliber dat het de doorsnee bezoeker van I Love The 90′s van zijn sokken blaast.

Regi lijkt bij het begin van zijn optreden pas de echte headliner te zijn: een hele zaal die op zijn grondvesten trilt als hij nog maar 1 keer in zijn handen klapt, je moet het maar doen. En hij kan het ook, dat opzwepen van de zaal. En toch… DJ Ward verblufte me op een bepaald moment echt wel: Hij liet de crossfader een minuut lang van de ene naar de andere kant springen. Een techniek waarvan ik ooit de basis mocht leren en wat best wel lastig is, zeker als het volk daar niets van merkt. DJ Ward, you did great!

En het volk. Tja, dat is niet altijd allemaal even 90′s zoals je zou verwachten. Je hebt de mensen geboren in de jaren 80 of eind jaren 70, de echte kenners van al die 90′s muziek. Dan de jongeren die mee op de kar springen van de huidige revival van de jaren 90 muziek, een deel daarvan dat zich op voorhand volgiet met sterke dranken waardoor ze midden in de zaal hun maaginhoud even ten toon spreiden. En dan is er nog de derde categorie: de ouderen die denken dat 90′s  op hun leeftijd slaat. Een heel gevarieerd publiek dus.

De prijzen van zulke events zijn jammer genoeg niet om mee te lachen: 30 euro entree, geen ‘vestiair’ maar wel lockers van 20 op 25 op 40 cm die je voor 10 euro (inclusief 5 euro waarborg) een avondje kan huren, een toiletbeurt die  2 euro kost en drank die je vanaf 2,5 euro verkrijgt en een overvolle parking aan 4 euro: geen avondje om zo eens elke week te doen.

Maar ook al waren de optredens niet dit of dat en was het duur, voor mij was het een leuke avond vol nostalgie. Stop… Hammertime!

   

Bert Rijken.be

Vriesenhof 22 bus 7
3000 Leuven, Belgium
M.: +32 (0) 486 983 115
twitter profile
facebook profile
Netlog Profile
LinkedIn profile
Plaxo profile
BRB - Bert Rijken Blogt
Delicious profile
PDF version CV
Online CV in Prezi
<>div>