Pikdorsercross, ben jij erbij?

Zondag 22 augustus vindt al de derde editie van de pikdorsercross in Bree plaats. Vergeet alle clichés over ‘boeren’ maar. De jonge landbouwers van de Groene Kring van Bree weten heel goed van aanpakken, en dat tonen ze ook dit jaar weer eens. Onder de naam ‘combineraces’ vinden er in Nederland echte kampioenschappen plaats met omgebouwde pikdorsers. Na een blik over de grens, nu meer dan vier jaar geleden, probeerden ze deze wedstrijden vol sensatie en bulderend geweld ook in België (nieuw) leven in te blazen. Het resultaat: jaarlijks tientallen teams die in verschillende klasses strijden voor die felbegeerde eerste plaats. Qua volk slaan ze al vanaf de eerste editie de bal niet mis: duizenden bezoekers zakken af Bree.

Duizend zonnen maakte twee jaar geleden onderstaande reportage:
(rara, wie in het filmpje is familie van mij )

Wie het zware werk graag eens van dichtbij ziet en er twee of vier jaar geleden niet bij was (of alles gewoon graag voor de tweede of derde keer bijwoont) geef ik hier 2 keer 2 tickets weg.

Wat moet je doen?

1. Ga op zoek naar een pikdorser. (zoek in je playmobiel collectie, bouw er een uit lego, spreek je tekentalent aan of zoek een levensecht exemplaar)

2. Neem je fototoestel in de ene hand.

3. Steek je andere hand vooruit met de duim omhoog (en in beeld).

4. Zorg dat ook je pikdorser in beeld komt.

5. Klikken maar!

6. Zet je foto bij de comments of stuur een tweet met foto en hashtag #pikdorsercross2010 de wereld in. Mijn schuldige hand pikt er twee winnaars uit.

7. Doe dit alles ten laatste tot woensdagavond 18 augustus om 23u59.

Golfen in Bree

Hoewel ik al ongeveer 2 jaren in Leuven verblijf, liggen mijn roots in Bree, meer bepaald de Gerkenberg, een onderdeel van deelgemeente Gerdingen. Ondanks het feit dat Bree een stad is die al meer dan 10 eeuwen bestaat, blijft het toch nog een heel stuk rustiger dan de Vlaams-Brabantse  hoofdstad. Rustiger in het centrum van de stad, maar meer nog in de regio er omheen. Ik groeide dan ook op het platteland op als oudste zoon in een landbouwersgezin. Een groen gebied van weides, akkers, bossen en hier en daar enkele boerderijen met wat huizen in de buurt.

Een heel aantal jaren geleden kreeg onze lokale burgervader het idee om een golfterrein in te planten op de Gerkenberg. En om het meteen ‘goed’ te doen, kiest hij voor een golfterrein van 18 holes. Onderstaande kaart toont binnen welk gebied het golfterrein van ongeveer 80 hectare komt. (het gaat hier over een ruwe aanduiding, niet alles binnen de lijnen dient plaats te ruimen maar ook buiten de lijnen vallen er nog enkele gebieden in het voorziene golfgebied)

Binnen de voorziene regio valt landbouwgrond van in totaal 18 lokale landbouwgezinnen, inclusief dit van mijn ouders en broer. En de lastige situatie waarin dit beroep zich tegenwoordig bevindt, maakt zo een beslissing vanuit het stadsbestuur dus niet aangenaam en dreigt heel wat inkomens (nog meer) te doen kelderen. Op het golfterrein voorziet het plan bovendienruimte voor  luxe villa’s die de omliggende bouwgrondprijzen nog eens de hoogte in jagen en een nieuwe weg recht door nog meer landbouwgrond leidt het verkeer van de huidige grote baan om, zodat golfers zonder problemen hun balletje kunnen slaan waar ze willen.

Om dit te vermijden, kondigden een aantal buurtbewoners (landbouwers maar ook gewone gezinnen), bijgestaan door een lokale politicus uit een partij uit de oppositie, een golfoorlog aan in Bree. In de eerste plaats om het verlies van inkomen te voorkomen voor 18 gezinnen en zelfs het verlies van hun woning voor een aantal anderen. Ten tweede proberen ze aan de hand van (ludieke) acties en petities de negatieve gevolgen van deze nieuwe verkeersader aan te tonen voor de direct en ook minder rechtstreeks betrokken inwoners van Bree.

Na een lange weg maakte de Vlaamse overheid onlangs de goede beslissing om geen nieuw golfterrein goed te keuren in Bree, maar meer focus te leggen op de uitbreiding van het golfterrein in Lummen van 9 naar 18 holes. En hoewel Jaak Gabriels van plan is  zijn eigen zinnetje toch door te drijven (en waarschijnlijk voornamelijk veel geld in zijn zakken verwacht bij het verwezenlijken van zijn droom of die van een goede sponsor), lijkt de weg voor onze lokale landbouwers hier toch eindelijk een goede richting in te slaan.

En omdat elk negatief verhaal ook een positief kantje kent, speelt een lokale vakantiehoeve (op het vlak van vakantiehoeve een beetje concurrentie met onze eigen vakantiehoeve Duxhof), Stukkenheidehof, meteen in op het verhaal van het golfterrein met hun eigen golfspel. Geen privaat golfterrein van 9 of meer holes in de plaats van hun akkers en weides en ook geen minigolf terrein in hun achtertuin. Zij nodigen sinds een jaar mensen uit voor een spelletje ‘Bezemgolf’. In twee teams, rood en blauw, speel je over weides, in een klein bosje en doorheen de kruidentuin. Met een bezem sla je de grote bal in een ingegraven bloempot. Onderweg wat ‘fleskepoepen’ en ‘hanengevecht’ zorgen voor wat afwisseling. Als afsluiter voorziet de gastvrouw Mariette in een drankje, een zelfgemaakte kruidencake en een gezellige babbel.

Vandaag kreeg ik de kans om deel te nemen aan deze teambuilding activiteit en het is zeker een aanrader. Plezier verzekerd.

Voortuinreclame, blijft het plakken of niet?

De laatste maanden duiken in Bree en omstreken kleine witte bordjes op van ongeveer 50 cm op 50 cm. Eerst waren ze blanco en slechts her en der verspreid. De enige vermelding in rode letters op die bordjes: www.stick-it.be. En omdat surfen aan het stuur niet altijd even veilig is, duurde het even voordat ik effectief een kijkje nam op de website in kwestie. Het kwam uiteraard ook wel deels in een stroomversnelling omdat de hoeveelheid bordjes drastisch steeg en ze niet meer gewoon wit blijven, maar ondertussen gevuld worden door het logo van meubelen Heylen.

En bij het bezoek aan de website blijkt: stick-it betekent een reclamebord (van 50 cm op 50 cm) in je voortuin plaatsen voor een vast bedrag per jaar. Zij plakken er een logo van een bedrijf op. En na een jaar krijg je dan een vergoeding van 360 euro voor deze versiering die je 365 dagen liet staan, of dit bedrag lees je toch rechtstreeks op de website. Het pdf-document met de overeenkomst spreekt van drie types van locaties, waarbij het laagst uitbetaalde bedrag al maar 240 euro per jaar is, afhankelijk van het aantal voorbijgangers. (hun gemiddelde ligt op +/- 5000 per dag per locatie)

U verdient dus ongeveer tussen de 1  euro en 75 cent per dag. Valt het om, vernielen derden het bord of is het door andere (externe) oorzaken niet meer zichtbaar, dan dient dit binnen de 48 uur gemeld te worden of 1 maand wordt sowieso niet uitbetaald. In elk geval: voor 1 euro per dag zo een bord in mijn voortuin, zelf verantwoordelijk zijn voor het op exact dezelfde plaats recht blijven staan van het bordje en Stick-It die bepaalt of ze een bepaalde maand wel of niet uitbetalen ‘omdat je niet voldoende de planten snoeide‘ zonder enige waarschuwing, vind ik niet echt rechtmatig. (Waarschuwingen geven of dergelijke kan niet? Het staat  in elk geval niet in de afspraken.)

Lezen we  dan iets verder op het B2B gedeelte van hun website, dan is het bordje opeens al een stuk groter: 50×70 cm. Grootste (of toch in elk geval eerste en op het eerste zicht zelfs enige) businessklant is Meubelen Heylen. Teken je nu in, dan weet je al wat er je te wachten staat: een bordje zoals onderstaand in je voortuin:

stick-it in je (winterse) voortuin

Deze blogpost stond al enige tijd in de background als een work in progress, en ze mogen van geluk spreken dat ik deze post niet eerder afwerkte. Waarom? Dan kon ik iedereen tonen welke grote fouten er op vlak van copy ook nog eens op hun website stonden. Het ging over schrijffouten die me deden huiveren van boven tot beneden. Een grondige update van hun website was dus net op tijd (en in hun voordeel).

Ik vraag me af of dit bedrijf in de toekomst ook in andere delen van ons land navolging krijgt. Wie zou zijn voortuin (en eigenlijk ook gewoon het hele straatbeeld) ontsieren door zulk een bord voor een miezerig bedrag van 240 tot 360 euro op jaarbasis? (of je auto, dat doen ze trouwens ook) Ik ben het aantal  borden dat er (al dan niet legaal) in het straatbeeld staat voor fuiven, feesten en evenementen al grondig beu. Maar wie ben ik.

Het eerste voornemen in vervulling

Zondag is het zo ver, dan werk ik aan het in vervulling brengen van een van mijn voornemens: terug stijldansen. Tot een jaar geleden volgde ik al danslessen, eerst met mijn voormalige vriendin, daarna een goed half jaar met mijn zus An. De nieuwe lessen volgen Ine en ik bij dansclub Gerdak in Bree (waar ik ook voorheen de lessen volgde en anderhalf jaar deel uitmaakte van het bestuur van de club) en we beginnen overmorgen met de eerste les.

Nuja, eerste les is niet helemaal juist. Aangezien ik tot het derde jaar al lessen mee volgde, was vanaf les 1 beginnen een beetje onnodig. Ook Ine kreeg al enkele lessen in het stijldansen, waardoor we bij les 1 van jaar 1 ons meer vervelen dan bijleren, en we sluiten dus aan bij het tweede jaar. Die begonnen in september al, maar 10 lessen vormen geen onmogelijkheid om te overbruggen.

De gebreken die er toch zijn, leren we zondagvoormiddag bij. Mijn zus werkt in bijberoep als assistente van onze dansleraar Geert in Bree, dus alle dansen van het eerste, tweede, derde, vierde… vormen voor haar geen probleem. We krijgen dus een of twee uurtjes bijles om de gebreken bij te schaven. En na onze voormiddag bijles, springen we ‘s avonds bij in de groep van het tweede jaar om vanaf dan daar onze danspasjes bij te leren.

Ik weet al dat de Chacha in de ‘eerste’ les op het programma staat. Maar waar ik vooral naar uit kijk, is toch wel de Engelse Wals. Een prachtige dans waarin je vol gevoel en elegantie over de dansvloer zweeft.Voeg daar dan nog eens een prachtig nummer bij zoals “Nocturne” van Secret Garden bij en met dit resultaat verbluf je me helemaal:

Dit niveau valt nog lang niet binnen ons kunnen, maar ook met minder complexe danspassen geniet ik al ten volle van deze dans. Nu nog afwachten of Ine hetzelfde erover denkt, want dansen doe je nu eenmaal met twee.

Let the games begin

Wie kent ze niet. De gezelschapsspellen die we als kind speelden: Monopolie, Mens Erger Je Niet, Valkuil, Rummikub, … Ook ten huize Rijken stonden veel van deze spelletjes regelmatig op tafel. Ook de pakjes kaarten sneuvelden sneller dan onze schoenen die we droegen.

En dan krijg je de leeftijd dat deze spelletjes nog maar sporadisch op tafel komen, je je te ‘volwassen’ voelt om je bezig te houden met het spelen van gezelschapsspelen. Tot er uiteraard weer iemand zegt: spelen we nog eens Monopolie, dan zeggen we toch al sneller ja. Sinds een aantal jaar komt deze vraag weer vaker over de lippen. Meteen ook het startsein om de oude collectie van spellen te vernieuwen. En tegenwoordig staat een naam garant voor geslaagde gezelschapsspellen: 999 games.

Een van de eerste nieuwe spellen werden Goa en Kolonisten: Val van Rome. Spellen die enerzijds een stuk moeilijker zijn dan de oudere spellen van vroeger, maar anderzijds bieden ze natuurlijk ook meer niveaus aan waardoor spelen een stuk interessanter wordt. Het voordeel aan een groot huisgezin als ten huize Rijken is natuurlijk dat er altijd wel een of meer mensen tijd / zin hebben om mee te spelen.

Niet veel later ga je dan natuurlijk op zoek naar nieuwe uitdagingen, andere spellen en vooral ook afwisseling in de spelvormen. Carcassonne, Kolonisten van Catan, Agricola, Machiavelli en Weerwolven vervoegden dan ook in sneltempo de collectie en enkele van die spellen vulde ik vervolgens nog eens aan met uitbreidingen.

En ook nu staat weer een nieuw spel voor mijn neus te glimmen: Dominion. De inhoud van de doos? 500 kaarten. That’s it. Geen dobbelstenen, spelbord, blokjes of eender wat. Het voordeel van de vele kaarten? Je kiest zelf welke stapels je gebruikt om te spelen. Naast de basiskaarten kies je uit 25 stapels 10 sets uit waarmee je deze keer speelt. Elke keer speel je dus met nieuwe kaarten en zorg je voor voldoende afwisseling.

Standaard speelt men een gezelschapsspel (naar verluidt) ongeveer 6 keer, meer niet. Mijn bedoeling? Spellen ‘verzamelen’ die je beduidend vaker speelt zonder dat ze vervelen. Online valt op voorhand voldoende info te lezen over elk spel, de moeilijkheidsgraad, tips en gewoon de kwaliteit als spel. Ondanks de oerlelijke layout van de website, maar omdat de aangeboden functionaliteiten en database nu eenmaal zo goed up to date zijn, maakte ik mijn profiel aan op www.boardgamegeek.com. Om mijn collectie te raadplegen bezoeken jullie mijn profiel op deze site: http://boardgamegeek.com/collection/user/bertrijken

Tips voor leuke spellen? Tijd om eens een avondje te vullen met gezelschapsspelen? Let me know!