Anderhalve week geleden verscheen er vanuit het niets een mail. Of ik vrijdag 23 april een dagje tijd had. Tijd voor een hele dag informatie krijgen over een bedrijf, afgesloten met een verblijf in een Brugs hotel. Als je op zoek bent naar een nieuwe job, valt je vrije tijd nog iets beter te regelen, zeker door de week, en ik zei dus toe op de uitnodiging. De uitnodiging kwam van Olivier De Doncker (@odedoncker) in naam van GDF Suez. Doel van de dag? Hun “Golden Mission” leren kennen.

Rendez-vous @ de Thalys ingang

De dag voorziet voor 5 bloggers, 3 Fransen, 1 Waal en ik als Vlaming, uitleg over het bedrijf, een verduidelijking van hun “Golden Mission” en een rondleiding op zowel hun hoofdzetel in Brussel alsook een gascentrale in Brugge.

10 uur vrijdagochtend sta ik samen met de chauffeur op de plaats van afspraak. Alleen. Geen spoor te bekennen van Olivier, de mensen van GDF Suez en de andere bloggers. We wachten een twintigtal minuten tot de eersten arriveren en om half 11 gaan we richting het busje dat ons die dag van vervoer voorziet. Collega twitterati/bloggers zijn Eduouard Seynaeve (@seynaeve), Joris Renaud (@jorisrenaud), Lokan Sardari (@lokansardari) en Franck Bourbon (@unimaru). Aurélie van GDF Suez vervolledigt de groep voor vandaag.

Het onderwerp van de dag? The Golden Mission, de nieuwe campagne van GDF Suez die jongeren uitnodigt tot het bloggen in hun naam. Naast de uitleg over hun missie krijgen wij een blik achter de schermen van deze internationale energieleverancier. Voormiddag staat het hart van hun bedrijf in de picture: tientallen en tientallen werknemers houden in cockpits met 4 tot 16 schermen olie-, gas-, steenkool- en alle aan- en verkoopprijzen van elektriciteit in het oog, samen met het verbruik van alle schakelaars in ons Belgenlandje.  De productie en aanlevering / verkoop staat onder steeds waakzame ogen.

De middag voert ons tot PointBar. En om het met de woorden van iemand die van boerenafkomst is te zeggen: het is daar poepchique. Gelukkig betaalt Suez de rekening. Wij mogen in elk geval naar lieve lust verorberen waar we zin in hebben.

Rond twee uur verlaten we het restaurant en vervoert de chauffeur ons naar Herdersbrug in Brugge. Uitleg over de gascentrale en een rondleiding door deze verlaten centrale doen me even ogen open trekken. Het hele gevaarte zorgt voor 460 MegaWatt, maar wordt bemand door 1 persoon in een centrale ruimte, ook weer voorzien van tientallen computerschermen vol cijfers, meters, lampjes en grafiekjes, Homer Simpson style.

De dag sluit voor een deel af met het ontvangen van een goody bag, wie wenst brengt de nacht nog door in een hotel in Brugge, mooi gefinancierd door ons gastbedrijf.

Mission: Gold

Waar deze dag eigenlijk om draait: GDF Suez stuurt al een tijdje affiches de wereld in (onder naam van Electrabel, een deel van GDF Suez) voor verschillende jobs binnen het bedrijf. Om hun rekruteringen extra kracht bij te zetten, begint vandaag hun Golden Mission.

Via de website www.generation-horizons.com krijgen afstudeerders de kans zich in te schrijven voor een zes maanden durende stage. Voornaamste voorwaarden? Het Engels meester zijn, affiniteit hebben met 2.0 tools, een facebook account is essentieel om je in te schrijven (jammer genoeg werkt de link uit hun reglement niet: www.facebook.com/pages/GDF-SUEZ-Generation-Horizons) en … wel… zes maanden tijd hebben helpt natuurlijk ook. In de eerste fase zoekt GDF Suez 15 kandidaten. Solliciteren doe je online door een video te posten. De resultaten bezichtig je op www.youtube.com/generationhorizons. Hoe geraak je bij die laatste 15 kandidaten? Zorg dat jouw video het meeste bezoekers telt.

Na selectie blijven er vier kandidaten over die in duo’s de wereld rondreizen. Met een MacBook Pro onder de arm, een camera in de hand en een loon van maximum 2000 euro per maand op de bankrekening bezoeken ze verschillende sites van het bedrijf en schrijven op een dedicated blog over het bedrijf en de verschillende functies waarmee ze in contact komen. En heb je na die 6 maanden zin om voor hen te werken? Je hebt zeker een streepje voor bij een echt sollicitatiegesprek.

Wat er aan schort

De bedoeling is om enkel online communicatie te voeren via 3 eigen kanalen: hun youtube kanaal, hun facebook pagina en de speciaal opgezette website. Jammer genoeg staan niet alle pagina’s online, de ‘coming soon’ tekst hoort niet echt bij een compleet online platform en foute links (cfr. de facebook pagina in hun reglement) maken dat het complete plaatje toch net niet zo compleet is. Ook de naam mist een beetje een directe link met het bedrijf. En ook met de opdracht die de kandidaten zullen uitvoeren mist de link met het goud. De gemiddelde persoon denkt volgens mij meer aan de nieuwe Magnum als hij/zij ‘The Golden Mission’ ergens leest. Gelukkig weet ik na een hele dag in teken van GDF Suez’ Golden Mission beter.

Op www.lokan.fr vind je een Franse visie op de door GDF Suez georganiseerde dag (inclusief foto’s).

Zonet ging ik even door mijn feedreader heen. Ik stond toch bijna 200 berichten achter. Een hele vrijdag bezig zijn doet wat met je up to date blijven. En ondanks dat ik nog niet aan het einde van de lijst ben, valt er een bericht wel extra op. (er zijn nog wel meer berichten die ik gewillig lees en in me opneem hoor) Maar het bericht in kwestie komt van ZDNet en draagt de titel: ‘Helft bloggers vindt zichzelf journalist’.

Ook al ben ik geen doorwinterde blogger zoals er wel een heel aantal bestaan: mensen die dagelijks zorgen voor nieuws en weetjes en hun feed op zeer regelmatige basis weten vullen, voel ik me dankzij deze half-time blog toch een echte blogger. Maar ben ik een journalist? Behoor ik tot de meerderheid van 52% die zo over zichzelf denkt? Ik vermoed het niet. Ook mede omdat ik niet de ambitie heb om de hele wereld te voorzien van dat unieke nieuws dat de hele aarde op zijn grondvesten doet daveren. Ik vertel vanuit mezelf. Ik ben niet meer journalist dan een journalist van mijn eigen leven. En daar verdien ik nu eenmaal niets aan buiten enkele volgers.

Wat me echter veel meer opviel, is het cijfer van recyclage dat in de blogosfeer omgaat. meer dan 90% haalt zijn mosterd en andere nieuwtjes op blogs. Kijk ik even terug in mijn blogarchief, dan zie ik een ander beeld: mijn blogs zijn grotendeels gebaseerd op eigen inbreng, offline bronnen en slechts hier en daar gebruikte ik online informatie om mijn verhaal te starten. Of dit daarom ook voldoende boeiend is voor eventuele volgers weet ik niet. Reacties zijn altijd welkom.

Maar waarom schrijven veel bloggers dan bestaande informatie opnieuw uit? Is het om een populair item nog verder te verspreiden? Verschilt hun mening toch steeds van die ene zijn idee (en ook dat van tien anderen) over dat onderwerp? Of komt het eerder door het feit dat enkel de blogs die we volgen onze aandacht trekken en dit kopiëren en herschrijven de enige manier is om de hele blogosfeer dat laatste nieuws te laten weten?

Wie krijgt dan echter de eer van dit schrijven? Vaak zie je wel op blogs staan waar blogger X zijn inspiratie opdeed (Via Y) en zorgt een trackback als dankwoordje voor een link onder het originele artikel. Maar tien stappen verder in dit proces, zie  je toch nog steeds alleen de laatste een vermelding krijgen. Ik klik echt niet tien sites door om de originele blogger te ontdekken. Daar staat de Retweet functie van Twitter toch een stuk meer dankbaar tegenover de originele poster van bepaalde informatie.

Maar van de andere kant: als we dan toch voor meer dan de helft als zelfverklaarde journalist door het leven gaan, eisen we toch steeds graag zelf de verdienste op. Geen enkel artikel in de krant of interview op TV eindigt toch met expliciete dankwoorden aan getuige X of Y die alle informatie bezorgden. Elke reporter vertelt toch steeds alsof hij/zij al voor het feit aanwezig was en vanuit alle hoeken de gebeurtenis kon gadeslaan. Laten we dus gewoon ons dankwoord zeggen waar nodig (dankjewel ZDNet voor de aanzet van deze post) en genieten van de schrijfsels van collega bloggers, of deze nu volledig origineel zijn of een eigen interpretatie van reeds gepubliceerde feiten.

Af en toe maak ik wel eens gebruik van mijn mobiel internet. Niet dat op mijn netbook (of jawel, natuurlijk ook), maar in dit geval bedoel ik via mijn gsm. De mobiele versie van Yahoo, Twitter, Google Maps, deze blog en Facebook staan bij mijn favorieten op mijn gsm. Twitter vooral om ook buiten bereik van mijn PC iedereen wat op de hoogte te brengen van mijn bezigheden, Google Maps om mijn locatie in Brussel centrum te bepalen en op de juiste plek terecht te komen, Yahoo om mijn mails via dat emailadres te controleren en Facebook, wel, als tijdverdrijf vooral.

Via de mobiele versie dien ik vaak nog bij elk bezoek opnieuw in te loggen, het ingelogd blijven wil om bepaalde redenen soms wel eens moeilijk doen of in uitzonderlijke gevallen helemaal niet werken. Maar wat ik bij mijn laatste mobiele bezoek aan m.facebook.com meemaakte, was nieuw voor mij. Na het openen van de mobiele site (voor een keer zonder dat ik mijn login diende te bevestigen) stond Facebook in het Frans. En hoewel de loginpagina soms (bepaalde woorden, er is degelijk nog werk aan de mobiele site van Facebook) in het Frans wordt weergegeven, krijg ik eens ingelogd altijd de Engelstalige versie. De reden van mijn verbazing: ik stond niet onder mijn naam ingelogd, maar als ‘Xavier Warzée‘.

Degelijk iets mis dus bij die mobiele versie van Facebook. Ik kon zonder problemen een status update uitvoeren (which I did), vrienden toevoegen of verwijderen (ik deed dit even met mezelf om de nodige screenshots te maken) en zag al zijn persoonlijke berichten als ik wou. Vraag is natuurlijk hoe dit probleem zich kon voordoen. Waarom logde ik opeens in via een vreemd account? (we hebben geen enkele vrienden gemeen) Ik ben in elk geval benieuwd of er ook mensen ooit op mijn account geraken zonder dat ze (of beter nog: ik) het beseffen. De enige link die ik tussen hem en mij ‘eventueel’ kan leggen: hij heeft schijnbaar een gsm-nummer met een voorvoegsel dat van Mobistar afkomt (0494 *** ***). Zijn profiel toont in elk geval activiteit via de mobiele bezoeken aan de Facebook webpagina. Dus er kan iets misgelopen zijn bij Mobistar bij het versturen van de logingegevens. Dan krijg ik opeens toch een ander beeld over de veiligheid van mobiel surfen, zowel via mijn gsm alsook via mijn Internet Everywhere van Mobistar.

Voor wie de jongeman in kwestie graag toevoegt, vindt hem via het hotmail-(.com) adres met voorvoegsel ‘xouxou_8′. De screenshotsvan mijn ‘hack-moment’ staat hieronder, samen met de bijhorende status updates die ik doorvoerde. (“Now you see me, now you don’t” & “Tweet, tweet“. Ik weet het, weinig inspiratie op dat vlak… Maar het bewijst dat ik het deed.) Iemand al eens iets gelijkaardigs meegemaakt?

Facebook Hack via Mobistar

Facebook Hack via Mobistar

Facebook Hack via Mobistar

De kracht van alle sociale media tools is dat je jouw status overal gelijktijdig aanpast: een bericht op Twitter verschijnt vanzelf op Plaxo, Facebook, LinkedIn, Netlog, FriendFeed en noem maar op. Schrijf je een blogbericht zoals dit, dan kan ook dat heel eenvoudig verschijnen bij je Notes op Facebook waarbij reacties ook weer terug te voeren zijn naar je blog zelf, je feed importeer je zonder moeite in Plaxo die zelfs de reacties mee overneemt op al die blogberichten, mijn video- en muziekkeuze maak ik bekend waar ik wil en hetzelfde geldt voor mijn favoriete links en nog zo veel meer.

Al je online pagina’s groeien zo mee met wat jij op dat moment denkt en doet, volledig simultaan. Heel eenvoudig om personen die andere online tools verkiezen/gebruiken ook mee op de hoogte te houden. De goede oude mails zorgen er wel voor dat je reacties op door jou niet zo frequent gebruikte social media sites zeker niet mist en binnen toch zeer korte tijd in discussie kan treden met hen op hun platform naar keuze. Eenvoudig dus, met 1 klik en een aantal goed ingestelde verbindingen breng je je hele vriendenkring op de hoogte, waar die je bericht ook (willen) lezen.

Allemaal goed en wel. Die gedachten overal meteen bekend maken, dat lukt heel goed. (lang leve Twitter toch voornamelijk) Maar een maand geleden kwam mijn (ex-)baas verontwaardigd af met het nieuws: “Jij zoekt actief een andere job terwijl je hier werkt?” En hoewel ik inderdaad al van dag 1 verder bleef zoeken naar een boeiende job en regelmatig verlof nam voor een sollicitatiegesprek, zorgde ik er wel steeds voor dat dit (zeker online) niet opviel. Maar ergens glipte er dus iets door de mazen van het net. En ik wist zelf van niets. Hij kende de link echter heel goed vanbuiten: www.friendfeed.com/bertrijken.

Hij bleek dus al een hele tijd mijn gedachten te volgen via FriendFeed. Op zich geen probleem, ware het niet dat mijn profiel info daar (op dat moment) dateerde van de dag dat ik mijn FriendFeed account aanmaakte & koppelde aan mijn Twitter stream. Dit was natuurlijk wel geleden van ergens in de lente van 2009, toen ik op zoek was naar werk en voor ik dus bij hem in dienst trad. FriendFiend was op dat moment zo geweldig om automatisch mijn profiel info mee over te nemen, maar na een update van mijn Twitter profiel liepen die twee dus niet meer gelijk.

Gisteren werkte ik opnieuw al mijn profielen bij, of toch de meest gebruikten alvast. Je werk informatie bijsturen, een korte beschrijving die toch ook weergeeft dat je op zoek bent naar een job, hier en daar wat herschrijven, … Het vormt over al die profielen heen toch een serieus werk. Er bestaan voldoende API’s om al die info op te halen, waarom ken ik dan geen website die me op een eenvoudige manier toelaat om met 1 klik (of laat het er al 4 zijn) al die profielen simultaan up to date te brengen?

Het mag zelfs verder gaan, Vacature.com, VDAB.be, Monster.be, … Ook zij mogen de moeite doen om een API te voorzien die jouw LinkedIn profiel inleest en zo alles mooi bijhoudt, want dat profiel hou ik (toch zo goed mogelijk) up to date op vlak van werkervaringen en historiek. Het zou voor mij heel wat moeite uitsparen en ik gebruik hun website dan eens zo graag! Win – win situatie als je het mij vraagt.

Het moet er ooit van komen: het nieuwe jaar starten met voornemens. De laatste jaren stond het nemen van voornemens niet meteen op mijn todo-lijstje. En hoewel ik ook dit jaar niet meteen van plan was om iets dergelijks te beginnen, volgt hier toch een korte lijst van voornemens.

• Wat vaker vrienden en familie opzoeken die ik normaal gezien veel te weinig zie.
  Hoe vaak ik ook zeg: ik moet nog eens met die of die afspreken, het lukt zelden. Mijn petekindje ziet me bij voorbeeld graag wat vaker. Haar broers en zusje zien hun meter of peter vaker dan zij mij ziet, wat ze niet zo leuk vindt. En bovendien is en blijft ze een schatje, dus reden te meer om haar vaker op te zoeken.
• Terug gaan dansen. Dat voornemen beginnen we over een goed weekje al. Ine en ik springen meteen bij in het tweede jaar stijldansen. Ik stopte een jaar geleden halverwege het derde jaar. Voor Ine is het nieuw, maar samen lukt ons dat wel.
• Een eigen plek zoeken om te wonen. (Niet gewoon verhuizen maar ook mijn domicilie weghalen uit Bree)
  Na 27 jaar en 364 dagen onder het dak van mijn ouders te wonen (of toch een deel van de tijd), komt het moment om volledig op eigen benen te staan.
• Een Barcamp meemaken. De laatste editie liet ik langs me voorbij gaan, maar de volgende keer gebeurt me dit niet meer. Een conference meemaken is niets speciaals (hoewel die ook in 2010 nog wel aan bod komen) maar een unconference maakte ik nog nooit mee, hoog tijd dus om dat wel te doen.
• Terug wat meer met het web bezig zijn, op vlak van content en gebruik ervan (mijn bezigheden online op twitter, blogs, …) alsook de ontwikkeling in php, html, css … en me hier en daar wat nieuwe technologieën meester maken.
• En de cliché voornemens horen er ook bij: een iets gezondere levensstijl. Meer fruit, meer sport. (minder snoepen doen we niet aan mee, dat is veel te lekker)
• Algemeen: gewoon meer genieten van elke dag.

Hier hou ik het voorlopig bij wat betreft voornemens. Geen idee of alles me lukt in 2010, maar het vormen toch niet de meest onmogelijke opdrachten voor het komende jaar.

De laatste 3 weken werd het muisstil rondom mij. Ja, ik adem nog steeds. Ik loop ook nog kerngezond rond op deze aardbol en ohja, ik kom ook absoluut nog af en toe buiten.

Waar het wel stil werd? Online, op twitter, facebook, msn, mijn blog, …, ontstond er een bijna volledige windstilte. Geen blogbericht meer hier, mijn tweets bleven beperkt tot 5 per week, geen gevatte of minder gevatte opmerkingen meer op facebook en dat hele oude chatprogramma msn (of Windows Live Messenger, zoals Microsoft het nu laat noemen) komt niet meer op. En hoewel ik het ene al vaker gebruikte dan het andere, trekt de trend zich door over mijn hele online verhaal: stilte, stilte en nog eens stilte.

Wat er de laatste tijd dan allemaal met mij gebeurde? Veel. Ik begon 3 weken geleden op mijn nieuwe werkplaats, maakte enkele leuke weekendjes mee samen met Ine, ging naar Walibi en ook in de week durven mijn avonden nogal eens goed gevuld te zijn, onder andere met een #tweuven voorbije week dinsdag of een demo van Windows 7 bij Microsoft in Zaventem. Maar door die hele drukte bleef het online verhaal nogal op de achtergrond.

Mijn nieuwe voornemen? Terug wat meer actie online. De feed van mijn blog terug vullen. Mijn twitter contacten wat vaker terug vervoegen in conversaties (vooral ‘s avonds dan wel) en gewoon mezelf terug meer in die online wereld begeven, want daar hou ik nog steeds van. Het zal niet meer op het tempo zijn van voor ik begon te werken, maar mijn nieuwe leventje begint in zijn plooien te vallen, dus wordt het hoog tijd om online terug in die mix te gooien.

Tot zeer binnenkort mensen!!!

First a few words to my (first few) regular readers: this time I’m writing in English, and with a reason. Today my tiny little blog, just a newborn in this world, gets some realy good attention. Somewhere last week, somebody from Flanders Today contacted me, asking about an earlier blogpost of mine: ‘Teach me Something‘.

I already asked for your cooperation a few times. Now the real stuff is going to happen. Readers of the independent weekly newspaper about Flanders can read about it as well. Not just the online world, not just the people that follow me on twitter, facebook or just stumble upon my blog.

Short and simple: I am, according to Flanders Today, the ‘Face of Flanders’ for this week. You can find a link to the article on the homepage of ‘Flanders Today‘, the article itself is here.

Aangezien de functie ‘werkzoekende’ niet veel nieuwe kennis bijbrengt, surfen op het internet eerder doelloos gebeurt en stilstaan gelijk staat aan achteruit gaan, zoek ik naar een nuttigere invulling van mijn weken tot ik effectief aan de slag ga.

Het idee komt dankzij een van de laatste woorden van mijn vorige werkgever; mijn contract daar sleepte ik in de wacht omwille van mijn ‘witte raaf’-gehalte. De combinatie van de twee opleidingen, Toegepaste Informatica en Commerciële Communicatie, vormen in de huidige internetwereld een goed huwelijk. Ondanks deze gecombineerde kwaliteiten vormt het vinden van werk geen evidentie.

Om mijn troeven nog wat verder uit te bouwen en me nuttig bezig te houden, begin ik vanaf 24 augustus met ‘Teach me something’.

Wat houdt het in? Elke week staat in het teken van bijleren.Van maandag tot zaterdag leer ik iets nieuws bij rond één bepaald thema. In tegenstelling tot ‘witte raven’ op TV, leer ik graag iets bij dat binnen mijn richting valt, zodat het voor mij extra voordelen biedt bij werk vinden of op zijn minst een persoonlijke verrijking biedt. Een onderdeel van communicatie, marketing, internet, IT,… biedt het meeste mogelijkheden hiertoe, maar denk jij andere nuttige zaken bij te kunnen brengen, laat dit dan zeker weten.

Om er een extra uitdaging in te steken, ga ik niet zelf op zoek naar eender wat. Wat ik bijleer, hangt van jullie af. Wat mogen jullie me vragen?
- Heb je zelf kennis die je mij zeker aanraadt? Ask me.
- Werkt jouw bedrijf in een niche en zie je graag hoe goed ik me hierin kan verdiepen? Voorstellen die handel!
Het enige wat ik nodig heb: een doelstelling die op 1 week tijd haalbaar is.

Meerdere voorstellen doen, kan geen kwaad. Elke week selecteer ik zelf een (haalbare) uitdaging eruit. Aan het einde van de week kunnen jullie uiteraard een verslagje verwachten van mijn ervaringen. (en ondertussen nieuwe uitdagingen uitzoeken en bij de comments plaatsen)

Zo vul ik de tijd tussen de sollicitaties, wachtend op een bevestigende ‘ja’ op het einde van de sollicitatieprocedures, op een degelijke manier in. Laat die comments dus maar komen.

Jaja, www.bertrijken.be staat er (in mijn ogen toch) mooi bij. Het concept zat al zeer lang in mijn hoofd. Op www.a-cup-of-t.com was het al eens te bezichtigen. Mijn versie is er nu ook. De details, een design ervoor alsook dat moment waarop je zegt: nu ga ik me er even achter zetten, lieten dit resultaat zo lang op zich wachten.

Vandaag staat alles er dus wel op. www.bertrijken.be is mijn persoonlijke startpagina. Een groot deel van mijn online leven bereik je via de kleine startblok. Hij blijft mooi over de pagina heen zweven, ook als je een ander profielpagina van me bezoekt. Handig dus om elke pagina opnieuw te bezoeken. Het concept lijkt wat op dat van www.skittles.com, het designvan mijn blog is van de hand van mijn 17-jarige broer Rob. Ik vind zijn talent zeker niet te onderschatten. Ook bij Ort-Multimedia in Heusden-Zolder zagen ze dat, met een vakantiejob als designer tot gevolg. (hij is vandaag begonnen trouwens)

De huidige versie krijgt in de toekomst nog regelmatig een update. Rechtstreeks deze blog intypen, toont voorlopig nog niet het extra menu maar daar wordt aan gewerkt. Eveneens in opbouw is een iets dynamischere versie van het zwevende menu. De bollen zullen (heel langzaam) bewegen alsook groeien ze bij meer clicks. (geen zorgen, er is een maximum voorzien voor het formaat) Een leuke manier om Ajax nog eens te gebruiken, alsook met het tagcloud-effect nieuwe horizonten verkennen.

Wil je me toevoegen op een of ander sociaal netwerk, dan doe maar. De lijst is niet exhaustief, maar de beperking houdt het overzicht er een beetje in. Ook hiervoor zal de toekomst echter oplossingen uitwijzen. En ik vind het persoonlijk een leuker alternatief voor de pokens waar iedereen zo zot op is/was.

Laat gerust jullie opmerkingen/tips/tricks achter bij de comments.

Eindelijk geboren.
Met schuifelende voetjes de grote wereld tegemoet.
Bang om me heen kijkend.
Blozend bij elke blik die op mij valt.

Maar toch, hier sta ik dan.
In een nieuw kleedje.
Nog niet veel verteld.
Met een heleboel op het puntje van de tong.

Klaar om te groeien.
Groot te worden.
Mezelf te zijn.
Te laten zien wie ik ben.

Lees.
Reageer.
En vooral:
kom vaak terug.