Billijke Vergoeding

Taksen voor alles

Vanaf vandaag (1 februari) breidt de Auvibel taks zich verder uit. Niet enkel de CD’s of DVD’s vallen vanaf heden onder deze taks, maar ook de prijzen voor USB-sticks, externe harde schijven, mp3-spelers, geheugenkaartjes en mediacenters stijgen vanaf volgende maand in totaalprijs door deze extra taks. De consequentie binnen de taks valt te betwisten. 2GB betekent een beperkte taks van 15 cent voor sticks of geheugenkaarten. Bij mp3-spelers met diezelfde capaciteit weet men toch al een eurotje aan de prijs toe te voegen. De maximum taks komt tot 13 euro op ‘salontoestellen’ (zeg maar mediacenters) met een capaciteit van meer dan 1 TB.

De taks dient voornamelijk om illegale kopieën van audiovisuele media te taxeren. Alle artiesten krijgen zo een extra compensatie op de verliezen die ze maken door de gemiste verkoop op hun legale CD’s of DVD’s (of legale mp3′s natuurlijk). Wie echter zijn muziek legaal afhaalt van het internet, deze muziek op een CD brandt (of tegenwoordig dus ook een mp3-speler of USB-stick) en dan in de auto of tijdens het joggen luistert, betaalt dus dubbel voor zijn muziek: een maal bij aankoop, een tweede keer bij het branden op een medium naar keuze.

DJ’s en organisatoren van menig feestje kennen nog wel enkele taksen die de artiesten hun loon helpen betalen: SABAM en Billijke vergoeding. Of deze taksen nu ook nog allemaal goed op hun plek komen, is nog maar de vraag natuurlijk, zowel auvibel, SABAM als Billijke vergoeding krijgen op dit vlak wel eens vaker met al dan niet gerechtvaardigde kritiek te maken.

En boven op al deze taksen (ok, in het beste geval een deel van al die taksen) die de artiesten hun loon aanvullen, bedenken Groen en Ecolo nog een extra taks: de downloadheffing. Een taks op de hoeveelheid die (mogelijk illegaal) van het internet afgehaald wordt. De taks is niet voor alle internetverbindingen, enkel de grote pakketten kosten per maand enkele euro’s,. Dat er op het grote internet ook legale downloads (ook van grote bestanden) bestaan, valt buiten het gezichtsveld van Groen en Ecolo. En ook al dienen de providers deze taksen te betalen zonder deze door te rekenen aan de consument, de groei van weer een nieuwe organisatie staat op stapel die dan geld verdient dat nooit bij de juiste artiesten terecht komt.

Ik weet een taks waar nog niemand eerder aan dacht: Decibeltaks. Een taks die, in tegenstelling tot de voorgaande taksen, niet dient voor de artiesten of een kleine groep van personen, maar net voor de hele maatschappij en zijn inwoners. De taks geldt voor bedrijven en organisaties en wordt gehoffen op het aantal decibels dat zij produceren. Zowel muziek op evenementen, feesten en fuiven (met een commercieel karakter) alsook muziek op de werkvloer, maar ook lawaai van machines vallen onder de heffing.

Bedrijven en organisaties dienen een raming op te maken van de duur en een gemiddelde van de decibels. Hoe hoger de decibels, hoe hoger de taks. De prijzen stijgen hierbij ook logaritmisch, net als decibels zelf. Uiteraard dient er wetenschappelijk een minimumgrens vastgesteld te worden. Onder dit minimum geldt de taks dus niet. Vrijstellingen of in elk geval kortingen zijn te bekomen voor lawaai binnen bedrijven (van machines, niet van muziek) indien het bedrijf middelen voorziet die werknemers beschermen tegen het overdreven geluid.

Dankzij deze taks ontmoedigt de overheid overdreven decibels en vrijwaart werknemers en/of bezoekers van evenementen van gehoorschade. De opbrengsten van de taksen dienen dan weer om het onderzoek te subsidiëren naar ziektes als Tinitus.

Politieke partijen zijn uiteraard welkom om contact met me op te nemen indien zij meer info willen over dit hersenspinsel of graag eens rond de tafel zitten voor een verdere uitwerking van deze taks.

   

Bert Rijken.be

Vriesenhof 22 bus 7
3000 Leuven, Belgium
M.: +32 (0) 486 983 115
twitter profile
facebook profile
Netlog Profile
LinkedIn profile
Plaxo profile
BRB - Bert Rijken Blogt
Delicious profile
PDF version CV
Online CV in Prezi
<>div>