Van Groen naar Oranje

Vandaag is mijn laatste dag als werknemer bij Mobistar.
Morgen, de eerste dag van een nieuwe maand, wordt ook de eerste dag van een nieuw hoofdstuk. Het afscheidsfeestje was vrijdag al met een heleboel collega’s van binnen het team, maar ook erbuiten. De taarten, het bier en de Chileense schuimwijn vlogen er dan ook vlotjes doorheen. Het echte afscheid, de definitieve Out Of Office, de toegang tot Mobistar, … allemaal zaken die me vandaag staan te wachten.

Vanaf woensdag zal mijn ‘goedemorgen’ dan niet meer over de Mobistar werkvloer te horen zijn (Fred kan zijn rijk terug alleen opeisen), maar op die OBS, of Orange Business Services. De locatie blijft gelukkig vertrouwd, de kleurindeling in het gebouw idem, het moederbedrijf net van hetzelfde en dit geldt ook voor de MobiClub, ons bedrijfsrestaurant. De taken, de naam van mijn rechtstreekse werkgever en natuurlijk de collega’s, die veranderen echter wel. Zelfs die online hulp die ik af en toe kon bieden aan mensen op twitter, die ga ik missen. Ik hoop dat Mobistar snel een officiële opvolger klaarzet op dat vlak.

En hoewel er weinig mensen van job kunnen veranderen terwijl er zoveel hetzelfde blijft, is het toch nog steeds een spannende bedoening.

Vanaf morgen valt er dus enorm veel te vertellen! ;-)

BIFFF, of hoe een film ook anders kan

Als ge dan toch eens graag een filmke meepikt. Maar de ervaring in de gemiddelde filmzaal is u niet meer waard dan die in uwe zetel met uwe kick ass 100″ TV met dolby surround 22.1 en een lekker horror filmke of een goeie thriller zegt u wel wat, dan is het BIFFF (Brussels International Fantastic Film Festival) misschien toch eens de moeite waard om uit uwe luie zetel te komen.

Het jaarlijkse festival stelt het fantastische genre centraal. Op zich niet zo speciaal, maar de beleving ter plaatse mag je niet zomaar als ‘gewoon’ bekijken. De hele film door speelt de zaal in op de film, alsof het een theaterstuk betreft met live (improviserende) acteurs die op de scene achtervolgd worden. Uitspraken als “Loop toch door“, “Niet door die deur, stomme trut” of “Lager met die camera, zodat we wat bloot zien” vliegen meermaals richting het doek. De domme acteur kan maar beter luisteren naar de raad van het publiek, wil hij zich bevrijden van de angsten die door de film heen waren.

Een unieke vorm van beleving, bovendien opgebouwd rond zorgvuldig gekozen films. Wij bekeken vandaag “The Ward” en ook zonder het randgebeuren dat zich vandaag in Tour & Taxis afspeelde, mag de film er zeker wezen. Kijk maar mee.

Voor dit jaar zal het te laat zijn om nog even langs te gaan, maar hou de planning van volgend jaar zeker in het oog, het is een aanrader!

I’m ICE, ICE baby

First thing first: YES! Mijn project rond carpooling werd goedgekeurd. Met deze goedkeuring sta ik op een lijstje van 11 kandidaten. 11 personen die de koude van de zuidpool met plezier trotseren. Meer nog. Elf mensen die zich tot (minstens) eind augustus in het zweet willen werken voor hun eigen project. De verschillende projecten richting zich op NGO’s, mobiliteit (of which mine is part) en recyclage. Elk met zijn eigen accent, maar met hetzelfde doel voor ogen: die trip mogen maken.

I'm ICE Vandaag werd de start gemaakt van het hele ICE Challenge verhaal. De ochtend begon met enkele fotoshoots (het hatelijke gedeelte), een kort ritje met vier man in de Mobistar Smart Electric (woehoe!) met een camera op ons gericht natuurlijk en daarna nog een korte voorstelling voor de camera van onszelf, ons project en de motivatie om de trip naar de zuidpool aan te vatten. Het hele pakket werd nog aangesterkt met het boek van Dixie Dansecoer: Pure Power.
Omdat niet enkel wij, maar ook alle collega’s een rol spelen in deze ICE Challenge (we dienen hen immers te overtuigen van onze projecten en waar nodig laten deelnemen) werden we allen uitgenodigd op een drink met wat hapjes. Enkelen waren al druk bezig met het oproepen van mensen voor hun project. Ik hield het nog een beetje bescheiden. Ik zit morgen samen met onze verantwoordelijke voor mobiliteit en vanaf dan zullen de ideetjes die momenteel in mijn hoofd rondbroeden, hun uiteindelijke vorm krijgen.

Voor wie interesse heeft: ik laat jullie met plezier mijn vooruitgang weten of eventuele tegenslagen via deze blog of twitter. Tips zijn daarom altijd welkom. Het grote thema is ‘carpooling’ maar zodra ik meer uitleg kan geven over mijn denkpistes, is jullie hulp van harte welkom. Elke ervaring met carpooling mag hieronder gerust een plekje krijgen, wie weet kan ik er mijn project nog beter op afstemmen.

My ICE Challenge

In december werd het al bekend gemaakt voor de hele wereld om te weten: Mobistar maakte toen zijn partnership bekend met Dixie Dansecoer en Sam Deltour voor hun toch naar Antarctica: AntarcticIce. Niet om een plezierreisje te maken, maar om een statement neer te zetten: ecologisch reizen over een afstand van ongeveer 6000 km. En ecologisch betekent dan ook: geen emissie van brandstof en niets achterlaten op het witte continent. De wind en de uitrusting zijn hun grootste vrienden. De koude (tot -50 graden Celcius) en de oneindigheid hun grootste vijanden.

Map Antarctica route

Map Antarctica route

Maar wat deze tocht zo speciaal maakt voor mij: er kan 1 (ja een, niet meer) persoon mee naar ginder tot op de Russische basis Novolazarevskya, inclusief enkele dagen volpension in de lokale tenten met een tussenstop tijdens de heen en terugreis in Kaapstad.

Maar uiteraard: Niets voor niets!

Elke Mobistar werknemer heeft een kans om mee te gaan. De kandidatenlijst bleef (gelukkig) beperkt tot een 30-tal personen. Om de shortlist te halen, dienen we onze kandidatuur te versterken met een project. Dit project dient te voldoen aan een heleboel voorwaarden en dient te vallen binnen een van de volgende thema’s:

  • Ecologie
  • Maatschappij

Of het nu gericht is op de buitenwereld of alle teammembers binnen Mobistar blijft een vrije keuze. Zolang het project maar een persoonlijke (constante) bijdrage vraagt en tegen eind augustus 2011 ook effectief meetbare resultaten oplevert. Als het daarna nog verder kan blijven draaien, maakt een project uiteraard nog veel aantrekkelijker voor de jury.

Mijn eerste idee stond blijkbaar achter de schermen al te wachten op implementatie binnen Mobistar, dus diende ik een nieuw project voor te stellen. Geen gemakkelijke opdracht. Eind vorige week speelde een beter uitgewerkt carpoolsysteem binnen Mobistar door mijn hoofd en liet ik al even een ballon op om te zien wat de ervaringen waren binnen mijn Twitter volgers. En uit de reacties blijkt het nog maar eens: carpool aanmoedigen is geen eenvoudige opdracht…

Vandaar nu mijn oproep: Zijn er knappe koppen die mijn gedachtengang een beetje willen sturen naar een eventueel nieuw project om mijn ICE Challenge vorm te geven? Of weet jij wél geslaagde carpoolacties die me kunnen helpen? Alle tips zijn welkom! De deadline is echter kort… Vrijdag geef ik mijn presentatie hierover. Dus morgenavond/-nacht dien ik mijn Prezi af te werken met een duidelijk en overtuigend project.

Wat ik jullie bied? Uiteraard de meest unieke blogposts, zelfs live van op de zuidpool! (die Russen hebben daar WiFi naar het schijnt!) Foto’s, video’s en vele woorden als OW, WAUW, WOEHOE en noem maar op om de charme van het continent te tonen. En eeuwige dankbaarheid uiteraard ook!

Terug het podium op met die mannen

Zaterdag 26 maart vindt de 8ste editie plaats van Back On Stage. Begonnen als een klein evenement voor de nostalgischen van aard. Nostalgisch naar groepen als Queen, CCR of Joe Cocker uit hun gloriejaren. Omdat het niet altijd even evident is om zo een grote namen op een podium in Bree te strikken, vond de organisatie de ideale oplossing: covergroepen.

Na wat goed zoekwerk vind je immers altijd wel geslaagd namaak materiaal. En ze hoefden zelfs niet in China te gaan zoeken deze keer. En als ik de bevooroordeelde organisatie mag geloven, zit hun programma zeer sterk in mekaar. Daarom dan ook dat ik deze editie zeker een kijkje ga nemen. Wie wil afkomen, allen welkom.

Een overzicht van wat ze op programma zetten:

Het Waalse Midnight Groove doet dat op zijn Joe Cocker’s. En als ik hun website goed begrijp, moet ge rap zijn, want het concert van zaterdag is het laatste van de hele rij. Het kan natuurlijk zijn omdat Joe zelf nog steeds in leven is en hij meer gevraagd wordt dan hen. Ik zal de organisatie aanraden het geluid beter af te stellen dan op onderstaande video, maar dat zal waarschijnlijk sowieso wel het geval zijn:

SISSI-A (met wat verbeelding zie je CCR meteen in de naam doorklinken) brengt een ode aan de welkbekende Amerikaanse rockband. Een werkelijke reünie van deze mannen zal je nergens ter wereld vinden door het overlijden van Tom Fogerty, maar deze fake versie uit Duitsland laat duidelijk zien dat hun muziek nog levend en wel is:

En voor de derde groep uit het verleden (en het recente heden ook nog) ging de organisatie ook de mosterd halen in Duitsland. Van Bohemian Rhapsody weten ze in elk geval een geslaagd optreden te verzekeren:

Ik ben in elk geval benieuwd naar zaterdagavond. En wie denkt dat het zomaar optredens zijn, vergist zich. Net als vorig jaar gaat ook dit jaar de opbrengst naar een goed doel. Vraag me alleen niet meer welk het juist was… Hun website is het ook vergeten, maar in de boekjes die in het weekend in handen had, stond het zwart op wit gedrukt. Ge kunt er dus zeker van zijn dat uw geld goed besteed is.

   

Bert Rijken.be

Vriesenhof 22 bus 7
3000 Leuven, Belgium
M.: +32 (0) 486 983 115
twitter profile
facebook profile
Netlog Profile
LinkedIn profile
Plaxo profile
BRB - Bert Rijken Blogt
Delicious profile
PDF version CV
Online CV in Prezi
<>div>