Lees aandachtig de bijsluiter

Of hoe een uitnodiging voor een huwelijk meteen ook een levensles kan meedragen.

Een trouwfeest aankondigen is een blijde gebeurtenis, zoveel staat vast. Hiervoor een uitnodiging krijgen, staat steeds gelijk aan een positieve boodschap uitdragen. Het positieve van samen een leven willen opbouwen.

Maar soms, heel soms, komt dat gevoel niet enkel voort uit het doel van de uitnodiging, maar ook uit de uitnodiging zelf. En deze laatste en zeer originele uitnodiging vraagt zelfs om gedeeld te worden, dus dan doe ik dat ook.

De uitnodiging past volledig in onderstaand medicijnendoosje, inclusief bijsluiter:

De inhoud van die bijsluiter lees je hier:

SAMECIJN ®

Lees de hele bijsluiter zorgvuldig door voordat u start met het innemen van dit middel. Bewaar deze bijsluiter zorgvuldig. Het kan nodig zijn om deze nog eens door te lezen. Dit middel is aan u persoonlijk voorgeschreven, maar spreek erover met anderen! Dit middel kan nooit schadelijk voor hen zijn. Wanneer er bij één van u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw voorschrijvers.

Deze bijsluiter is voor de laatste keer herzien/goedgekeurd door I en K – juni 2010.

1. Samenstelling Samecijn
Samecijn is een manier van leven met veel aangename, soms misschien onverwachte, mogelijkheden en toekomstperspectieven.

2. Wat u moet weten als u Samecijn inneemt?
Afleveringswijze: op uitnodiging
Gebruik Samencijn niet als u allergisch bent voor Samecijn of als u gevoelig bent voor Samncijn.
De voorgeschreven of aanbevolen doses mogen overschreden worden en bovendien mag de behandeling verlengd worden. Bij aanhoudende symptomen bent u goed bezig! Raadpleeg uw voorschrijvers indien u lange tijd Samecijn gebruikt zonder gewenst effect. We hebben ons product zo ontworpen dat vergiftiging of overdosering uitgesloten is.
De maximale  dosis is niet vastgesteld. Hier is experimenteren zonder belemmeringen de boodschap. Enkel inname alleen kan de werking van Samecijn echter verzwakken zodat men zich ook vaker zal moeten toeleggen op de praktische uitnodiging hiervan. Dit kan een werk van lange adem zijn, mede daarom hebben de producenten van Samecijn bewust geen vervaldatum vermeld op hun product.
Inname van Samecijn met voedsel en drank bevordert enkel maar de goede werking, laat jullie gaan zouden wij zeggen. Kruip er gerust mee rond een speelletjestafel, in de hangmat of onder lakens…
Zwangerschap en borstvoeding vormen geen risicovolle periode voor de inname van Samecijn. In grote hoeveelheden schijnt Samecijn zelfs erg ontwikkelingsbevorderend te zijn voor het ongeboren kind. Het wordt aanbevolen Samecijn gedurende de borstvoeding verder te zetten.
Rijvaardigheid en het gebruik van machines. Samecijn kan invloed hebben op de rijvaardigheid, het gevaar hiervan dient de gebruiker zelf in te schatten.
Gebruik van Samecijn? Volg bij het innemen van Samecijn nauwgezet het advies van uw eigen hart. Bij twijfel mag u steeds uw voorschrijvers raadplegen. Vertel uw vrienden en familie als u Samecijn gebruikt of kort geleden heeft gebruikt. Dit geldt ook voor kennissen uit uw buurt.
Mogelijke bijwerkingen: zoals alle geneesmiddelen kan Samecijn bijwerkingen veroorzaken, hoewel niet iedereen deze bijwerkingen krijgt of ze onaangenaam vindt. Overgevoelingheidsreacties worden in sommige gevallen vastgesteld. Niet zelden kunnen veranderingen in de hersenen, gewicht of hartslag optreden.
Hoe bewaart u Samecijn? Binnen het bereik van kinderen bewaren.

De bijsluiter is naast het Nederlands ook nog in het Frans en Swahili te lezen. Aangezien ik altijd in het Nederlands blog, bespaar ik jullie dan ook alle andere vertalingen. (en mezelf uiteraard ook het overtyp werk, voornamelijk dan de versie in het Swahili)

Ik vind het in elk geval een zeer geslaagde uitnodiging. Ik hoop zelf ooit zo origineel en toch niet overdreven mijn gasten uit te nodigen op een huwelijk, mijn huwelijk. Maar dat is nog niet voor meteen.

De eerste maand in de telecom sector

Half mei (ja, al zo lang liet ik niets meer van me horen) startte ik bij Mobistar als Back Office Technical voor ADSL en VOIP. Ondertussen zijn we weer een tijdje verder en voel ik me al meer ingeburgerd in het bedrijf. De reden waarom ik niet eerder iets schreef? De echte inburgering kon nog niet vanaf mijn eerste dag van start gaan. De coach genoot net tijdens mijn eerste twee weken binnen het bedrijf van 14 dagen verlof. 2 weken dus waarin ik met 2 korte opleidingen van elk een uur mijn weg diende te banen doorheen de tientallen tools, procedures en documenten of handleidingen. Geen eenvoudige opdracht, want in parainage bij een collega vliegen de vensters over het scherm, van het ene menu naar het andere en telefoontjes of mails naar en van techniekers, klanten of andere contactpersonen binnen en buiten het bedrijf.

Tijdens die twee eerste weken manoeuvreerde ik me dus tussen de beperkte theorie en de snelle praktijk die bij enkele jaren ervaring hoort. In die periode krijg ik wel een duidelijk beeld van de variatie die in de taken binnen deze dienst aan bod komen. En dan gaat het over het algemeen nog over collega’s die voor residentiële en professionele pakketten de problemen oplossen. De Telnet commando’s en de structuren die bij business klanten komen kijken, dat laten de meeste onder hen aan zich voorbij gaan. Mijn doel ligt echter wel in die hoek van onze afdeling. Grote bedrijven ondersteunen bij problemen met hun internetverbinding, VOIP centrale en alle andere value added services waarvan zij dankzij Mobistar genieten. Een zware uitdaging dus om mij tijdens de eerste zes maanden meester te maken van alle nodige tools, kennis en gebruiken die BOT FIX (Back Office Technical FIX, de dienst verantwoordelijk voor de technische troubleshoot voor vaste lijnen van Mobistar, ADSLen VOIP)  herbergt, en dat zijn er wat.

Begin vorige week keerde de coach terug en ook een nieuwe collega vervoegde het team. Tijd dus om met ons twee de trainingen aan te vatten die nodig zijn om de structuur van het Mobistar netwerk te begrijpen alsook de vele verschillende tools te leren. Elke dag wordt met de helft gevuld met opleidingen, voor de rest van de tijd zitten we naast een ervaren collega of werken we als test in de bestaande cases. Vooral dat laatste biedt voor mij het meeste soelaas, zelf de analyses uitvoeren, oplossingen noteren en afchecken met de resultaten die de ervaren mensen binnen het team eraan geven. En na een goede maand op de werkvloer moet ik toegeven dat ik mijn weg al helemaal vind in de wereld van ADSL en VOIP.

De opleidingen gaan zelfs op een (te) gematigd tempo voor mij en ik zoek dus snel mijn weg naar de value added services om deze door zelfstudie aan te leren, en met succes mag ik eraan toevoegen.

Naast het werk gedeelte zit het ook goed qua contact met de collega’s, coach en line manager. Een niet te onderschatten deel van de job, dat weet ik ondertussen wel na een zeer mislukte ervaring op dat vlak in mijn vorige job. Vorige week stond er meteen ook een receptie op het programma, op donderdag na de werkuren, meteen de beste dag om buiten een glaasje te drinken en van wat hapjes te genieten in de heerlijke buitenlucht.

De voorlopige eindafrekening: het bedrijf ligt me helemaal, de grote afwisselingen houden het boeiend en het traject van 6 maanden opleiding mag ik blijkbaar in twee en een halve maand afleggen, dus de uitdaging is er ook. Een pluspunt om u tegen te zeggen! Op naar de vijfde verdieping!

Love, Work, Play, …

Mobistar!

Love, Work, Play, Mobistar

Want ja, vandaag was het zover. Vandaag tekende ik mijn contract bij Mobistar. De weg naar Mobistar begon bijna 2 maanden geleden. Mijn vorige job kwam toen tot zijn einde. En na het online plaatsen van mijn CV op sites als Vacature, Jobat en Stepstone, wisten een aantal bedrijven al snel de weg naar mij te vinden. (ik vond via dezelfde weg ook een heel aantal bedrijven hoor, denk maar niet dat ik lui op mijn gat zat in die tjid )

Een van de ontvangen telefoontjes kwam van Elan IT, een rekruteringsbureau dat deel uitmaakt van Man Power. Yvonne vertelde me over een opportuniteit bij een van hun klanten. Een korte screening via de telefoon en ook een analyse van mijn CV later, nodigden ze me uit voor een gesprek op hun kantoor. En zo kwam ik terecht in Brussel op het kantoor van Elan IT. Opnieuw overlopen we mijn CV, mijn verwachtingen en nemen ze mijn talenkennis onder de loep. Elan IT blijft overtuigd van mijn profiel binnen de functionele helpdesk functie bij hun klant en op vlak van de functiebeschrijving ben ik dat ook. Het volgende gesprek bij de klant zelf doet me echter iets meer twijfelen. Vooruitgang in mijn carrière is voor mij een van de voorwaarden voor het aannemen van een job. Er wordt echter een vrij lang engagement binnen dezelfde functie verwacht, tot wel 10 jaar toe in een ideale situatie… Daarom stel ik een einde aan mijn kandidatuur voor de voorgestelde functie. Naast een leuke job blijft ook een goede toekomst voor mij van belang.

In de tussentijd vindt een collega van Yvonne mijn CV passen bij een functie binnen Mobistar. Opnieuw is het dus Elan IT dankzij wie ik op gesprek kan bij een mogelijke werkgever. Op mijn eerste gesprek bij de teamleader binnen Mobistar krijg ik vrij snel positieve feedback en volgt al snel een uitnodiging voor een tweede gesprek. Deze keer overloop ik samen met iemand van HR mijn CV, kwaliteiten en motivatie. Van beide kant zijn de meningen positief: ik pas bij Mobistar en Mobistar past bij mij. Tijd dus om een beslissing te nemen en de voorwaarden te overlopen waarmee onze samenwerking van start gaat.

Vandaag staan al die zaken op papier en tekende ik dus mijn contract. En opnieuw wist het bedrijf me positief te verbazen. Komende uit KMO omgevingen staat er niet veel op papier en zit het allemaal niet altijd even nauw met afspraken en afbakeningen. (niet dat het overal slecht moet lopen, maar ik ken wel een situatie waar het minder was) De buit van de dag: een volledige kaft met achtergrond informatie over het bedrijf, mijn taken en alle extra’s die Mobistar zijn werknemers (of teammembers, zoals het daar heet) aanbiedt.

Ik het nog wat leeswerk te goed dit weekend, maar tegen maandag ben ik er helemaal klaar voor om mijn job bij Mobistar te starten, na de introductiedag natuurlijk.

* EDIT*

Vanaf maandag werk ik als Back Office Technical. ADSL en VOIP worden mijn werkdomein waarover ik in de toekomst dus alles weet. Het gaat over de helpdesk in deze twee domeinen, 2e lijn support om meer precies te zijn. Wie het niet snapt: ook Mobistar biedt internet (ADSL) en vaste telefonie (VOIP, of Voice Over Internet Procotoc) aan. Mensen die met problemen zitten kunnen terecht bij een eerste ondersteunende lijn. Problemen die zij niet opgelost krijgen, komen op de 2e lijn terecht. Van daaruit worden de nodige acties ondernomen om hen zo snel mogelijk terug toegang te bieden tot de diensten die Mobistar biedt.

Alvast bedankt nog aan de bedrijven die me uitnodigden voor een (of meerdere) gesprekken, de mensen die me op jobs wezen of gewoon de motivaties tussendoor om die fulltimejob van solliciteren uiteindelijk tot een positief einde te brengen en terug te starten in een job waarin ik me met plezier zal vastbijten.

Love, Work, Play!

Privacy, take it or leave it?

Gisteren toonde Canvas de derde en voorlaatste aflevering van The Virtual Revolution, een documentaire van de BBC die gaat over de invloed van internet op ons leven. Hoe past internet tegenwoordig in ons leven? Hoe evolueerde deze band tussen mens en online zich tot op heden? En meer nog: hoe gaat het in de toekomst verder? En hoewel er tot op heden vooral ‘Geeks’ de afleveringen volgen, lijkt het me beter, of zelfs belangrijker, dat de gemiddelde internetgebruiker, de nog maar net ontgroeide digibeet of iedereen die geen idee heeft wat internet eigenlijk precies betekent in ons leven, deze afleveringen bekijkt en goed in zich opneemt. (ze zijn online te (her)bekijken op www.canvas.be/thevirtualrevolution) Vooral de aflevering van gisteren over privacy raakt ons allen op een gevoelige plek.

Want privacy, dat is toch nog steeds iets waar we allemaal op staan. Of het nu gaat over rustig in onze tuin zitten zonder pottenkijkers, de privacy van ons lichaam en intimiteit, onze bankrekening of gewoon wat er zich in ons hoofd afspeelt. Maar hoe privé zijn al die dingen werkelijk? En wat is die privacy eigenlijk nog waard? Hoort het wegebben van onze privacy niet gewoon tot de evolutie van onze maatschappij? Een noodzakelijk en onvermijdelijk kwaad?

Al decennia lang zien artiesten, filmsterren of andere bekende personen hun hele leven uitgesmeerd staan in de roddelpers. En niet enkel op internet, maar ook via de gedrukte pers staat hun doen en laten op een schaaltje te koop. Niemand die daar nog stil bij staat. Deze mensen hun dagelijkse bezigheden vormen een normale wetenschap en zelfs vaak (gewild of niet) voer voor een gesprek tussen u en mij. Maar naast die rol van onderwerp, vormen zij ook steeds een voorbeeld voor enorm veel jongeren op vlak van kleding, uiterlijk, gedrag en zelfs volledige levenswijze. Iedereen draagt een drang in zich mee om te zijn zoals hen, te leven zoals hen en succes te hebben zoals hen.

Bekend zijn, roem en eer voor wat je doet, aandacht krijgen: het brengt ook zijn consequenties mee. Privacy afgeven. Hoeveel mensen tonen op facebook, youtube, twitter, netlog of eender welk ander online kanaal wat ze doen, denken, kopen, graag zien of horen en noem maar op? En dit aan iedereen om het te zien, interpreteren en eventueel zelfs op in te spelen. We staan graag in de belangstelling. We kijken graag wat bekende (of minder bekende) personen allemaal doen en reageren er met plezier ook nog eens op. Maar het liefst van al ontvangen we nog eens feedback van anderen op wat we zelf vertellen. En dus, hoe meer we uitsturen, hoe meer reacties we krijgen en bijgevolg hoe beter we ons voelen, want we zijn populair.

En is dat allemaal een slecht verhaal? In het online debat, volgend op de uitzending van The Virtual Revolution, spreken Patrick Van Eecke (advocaat, professor aan de Universiteit Antwerpen en specialist inzake privacy) en Lorenz Bogaert (CEO & mede-oprichter Netlog) over hoe wij als gebruiker (wel of niet) met onze online privacy omgaan, maar ook hoe bedrijven en overheden deze privacy steeds op de eerste plaats (moeten) stellen en mede verantwoordelijk zijn om gebruikers te beschermen. Zij zijn beide overtuigd dat de huidige privacywetgeving onvoldoende is. Bedrijven zoals Netlog doen vele inspanningen om hun gebruikers de nodige privacy te gunnen en waarborgen die Europa verwacht, nu of in de nabije toekomst.

Steken we echter de oceaan over dan verandert dit verhaal meteen. De Amerikaanse wetgeving is veel vrijer, bedrijven daar ontwikkelen nog steeds de meerderheid aan applicaties en online tools en dienen minder rekening te houden met privacy issues. Dus de mogelijkheden zijn: Europese internetgebruikers nemen enkel nog Europese tools onder de arm (zeer onwaarschijnlijk en het ruikt een beetje naar de Chinese manieren van werken), Amerikaanse en internationale wetgevingen leggen meer restricties op aan deze internetbedrijven (ook weer een onwaarschijnlijke zaak) of we laten deze verminderde privacy gewoon deel uitmaken van ons leven.

En met dat laatste heb ik op zich niet zo veel problemen. Het klopt, het is niet ideaal als er zatte foto’s online verschijnen na een decadente avond en altijd doorsturen waar je bent, biedt dieven de mogelijkheid om je huis leeg te halen als je op vakantie bent. Maar ook zonder internet kan de dief die dat wil jouw straat in het oog houden, zien dat je je koffers meeneemt en de volgende dag dus aan de slag gaan.

We kunnen natuurlijk alle jongeren (en ook ouderen) in speciale opleidingen aanleren hoe ze online hun eigen gegevens privé zetten, maar anderen kunnen nog steeds foto’s of video’s over jou op het net zetten, al dan niet schadelijk voor jouw (online) reputatie. Denk bijvoorbeeld maar aan de filmpjes van de Skin Party’s, Amerikaanse Spring Break video’s, videochats die de persoon aan de andere kant van de lijn opneemt of gewoon al ‘sexy’ foto’s die je naar iemand doorstuurt. Deze harde bewijzen kunnen toch nog steeds hun weg vinden naar het grote publiek, ook al staan je persoonlijke profielen afgeschermd.

Beter is het om jongeren bewust te maken van dit gebrek aan privacy en hen hier mee leren leven (ook in de offline wereld). Uiteraard met de duidelijke mededeling dat over 30 jaar hun jeugdige escapades ook nog hun weg kunnen vinden naar mogelijke werkgevers, familie of gewoon eender wie, met alle mogelijke nare gevolgen.

Minder privacy online kan ook positieve gevolgen hebben. Je leert iemand soms gewoon beter kennen door ook zijn online leven mee in rekening te nemen, net omdat het internet niets vergeet. Fundamentele verschillen die je anders zo niet gemakkelijk te weten komt, ontdek je misschien al goed op voorhand bij je (mogelijke) partner, zodat je problemen preventief voorkomt. Ook eerlijkheid geeft vaker een goede indruk. Wie weet wat het afgesloten profiel van persoon X allemaal (moet) verbergen? Wees zelf degene die, naast de goede kantjes, ook je eigen negatieve punten naar buiten brengt, eventueel zelfs met duiding. Je komt zo meteen heel anders over dan dat een enkele foto uitlekt en een verzonnen verhaal wordt opgehangen aan die momentopname.

Het ontbreken van privacy online kan er volgens mij ook voor zorgen dat we allemaal bewuster omgaan met onze manier van leven en onze vrije tijd en voornamelijk meer rekening houden met onszelf en onze medemensen die door ons online leven beïnvloed worden. Een veel nauwer samenhangende maatschappij die meer respect toont dan momenteel het geval is. (World peace it is!) I’ll pay with my privacy for that one.

I Loved The 90′s Party, part of it

Gisteren ging voor het derde jaar op rij I Love The 90′s door in de Ethias Arena. En omdat het ook de vorige twee jaren garant stond voor succes, zorgden we ook dit jaar tijdig voor enkele tickets naar dit mega-event in organisatie van Jim, Q-Music, Red Bull en Het Belang van Limburg (en misschien nog wat anderen, maar dat zijn de namen die me vooral bijbleven).

I Love The 90′s staat nu eenmaal garant voor muziek uit mijn eerste jaren op stap en betekent dus veel nostalgie. Retro, trance, eurodance, hier en daar wat hardcore maar ook Nirvana, K’s Choice en vele andere blijvers uit de rockwereld krijgen de stempel 90′s verdiend toegewezen. I Love The 90′s geeft bij de meeste nummers die aan bod komen dan ook een ‘oeh yeah’ of ‘wow, dat was een goeie plaat’ gevoel. Terecht ook. Mijn muziekcollectie bevat veel muziek uit die tijd, maar DJ Ward en vooral Regi bezitten een zulke uitgebreide collectie platen uit die tijd dat het van negen uur tot ongeveer half vijf genieten was.

Behalve… de groepen die kwamen optreden. ..

Modo, die wel enkele bekendere (en zeker niet slechte) nummers maakte in de jaren 90, bleek op het podium toch al wat jaartjes gepakt te hebben, inclusief rimpels en grijze haren. De act zelf bevatte ook al redelijk wat sleet. De mannelijke helft van Double Vision speelde de zaal onderuit op zijn niet aangesloten keyboard (sorry, dat past echt niet volgens mij, ik let op zulke zaken EN stoor me daaraan) en Def Dames Dope had net als Modo last van leeftijd, niet zozeer op vlak van grijze haren maar vooral wel qua kilo’s. Hun eenmalige reünie bezorgde hen meer plezier dan het publiek. Gelukkig zongen zij wel live en de condooms die ze op het einde van een van hun bekende liedjes uitdeelden, werden toch nog goed ontvangen. Hetzelfde gold voor de wegwerpcamera’s waar zij foto’s van zichzelf op maakten in de coulissen.

In mijn ogen de betere optredens waren voor rekening van Rednex (Veel actie op het podium en gewoon leuke opzwepende muziek die live werd gezongen) en de D-Devils. Deze laatsten maakten de show compleet met goed vuurwerk, knappe danseresjes in leuke pakjes en het confetti kanon wat altijd wel voor wat sfeer zorgt.

Headliner MC Hammer, een legende uit de jaren 90 met de nummers… euhm… het nummer : Stop… Hammertime viel in mijn ogen ENORM tegen. Ok, zijn bekende nummer zorgde voor wat sfeer in de zaal, maar die two minutes of fame werden vooraf gegaan door bijna 10 minuten waarin de hele zaal van meer dan 20.000 man ongeveer stil stond. Er waren goede dansers bij, dat apprecieer ik natuurlijk altijd omwille van mijn 14 jaar dansen, maar het was niet van het kaliber dat het de doorsnee bezoeker van I Love The 90′s van zijn sokken blaast.

Regi lijkt bij het begin van zijn optreden pas de echte headliner te zijn: een hele zaal die op zijn grondvesten trilt als hij nog maar 1 keer in zijn handen klapt, je moet het maar doen. En hij kan het ook, dat opzwepen van de zaal. En toch… DJ Ward verblufte me op een bepaald moment echt wel: Hij liet de crossfader een minuut lang van de ene naar de andere kant springen. Een techniek waarvan ik ooit de basis mocht leren en wat best wel lastig is, zeker als het volk daar niets van merkt. DJ Ward, you did great!

En het volk. Tja, dat is niet altijd allemaal even 90′s zoals je zou verwachten. Je hebt de mensen geboren in de jaren 80 of eind jaren 70, de echte kenners van al die 90′s muziek. Dan de jongeren die mee op de kar springen van de huidige revival van de jaren 90 muziek, een deel daarvan dat zich op voorhand volgiet met sterke dranken waardoor ze midden in de zaal hun maaginhoud even ten toon spreiden. En dan is er nog de derde categorie: de ouderen die denken dat 90′s  op hun leeftijd slaat. Een heel gevarieerd publiek dus.

De prijzen van zulke events zijn jammer genoeg niet om mee te lachen: 30 euro entree, geen ‘vestiair’ maar wel lockers van 20 op 25 op 40 cm die je voor 10 euro (inclusief 5 euro waarborg) een avondje kan huren, een toiletbeurt die  2 euro kost en drank die je vanaf 2,5 euro verkrijgt en een overvolle parking aan 4 euro: geen avondje om zo eens elke week te doen.

Maar ook al waren de optredens niet dit of dat en was het duur, voor mij was het een leuke avond vol nostalgie. Stop… Hammertime!