Op de boerderij

Pikdorsercross, ben jij erbij?

Zondag 22 augustus vindt al de derde editie van de pikdorsercross in Bree plaats. Vergeet alle clichés over ‘boeren’ maar. De jonge landbouwers van de Groene Kring van Bree weten heel goed van aanpakken, en dat tonen ze ook dit jaar weer eens. Onder de naam ‘combineraces’ vinden er in Nederland echte kampioenschappen plaats met omgebouwde pikdorsers. Na een blik over de grens, nu meer dan vier jaar geleden, probeerden ze deze wedstrijden vol sensatie en bulderend geweld ook in België (nieuw) leven in te blazen. Het resultaat: jaarlijks tientallen teams die in verschillende klasses strijden voor die felbegeerde eerste plaats. Qua volk slaan ze al vanaf de eerste editie de bal niet mis: duizenden bezoekers zakken af Bree.

Pikdorsercross 22 augustus 2010

Duizend zonnen maakte twee jaar geleden onderstaande reportage:
(rara, wie in het filmpje is familie van mij ;) )

Wie het zware werk graag eens van dichtbij ziet en er twee of vier jaar geleden niet bij was (of alles gewoon graag voor de tweede of derde keer bijwoont) geef ik hier 2 keer 2 tickets weg.

Wat moet je doen?

1. Ga op zoek naar een pikdorser. (zoek in je playmobiel collectie, bouw er een uit lego, spreek je tekentalent aan of zoek een levensecht exemplaar)

2. Neem je fototoestel in de ene hand.

3. Steek je andere hand vooruit met de duim omhoog (en in beeld).

4. Zorg dat ook je pikdorser in beeld komt.

5. Klikken maar!

6. Zet je foto bij de comments of stuur een tweet met foto en hashtag #pikdorsercross2010 de wereld in. Mijn schuldige hand pikt er twee winnaars uit.

7. Doe dit alles ten laatste tot woensdagavond 18 augustus om 23u59.

Golfen in Bree

Hoewel ik al ongeveer 2 jaren in Leuven verblijf, liggen mijn roots in Bree, meer bepaald de Gerkenberg, een onderdeel van deelgemeente Gerdingen. Ondanks het feit dat Bree een stad is die al meer dan 10 eeuwen bestaat, blijft het toch nog een heel stuk rustiger dan de Vlaams-Brabantse  hoofdstad. Rustiger in het centrum van de stad, maar meer nog in de regio er omheen. Ik groeide dan ook op het platteland op als oudste zoon in een landbouwersgezin. Een groen gebied van weides, akkers, bossen en hier en daar enkele boerderijen met wat huizen in de buurt.

Een heel aantal jaren geleden kreeg onze lokale burgervader het idee om een golfterrein in te planten op de Gerkenberg. En om het meteen ‘goed’ te doen, kiest hij voor een golfterrein van 18 holes. Onderstaande kaart toont binnen welk gebied het golfterrein van ongeveer 80 hectare komt. (het gaat hier over een ruwe aanduiding, niet alles binnen de lijnen dient plaats te ruimen maar ook buiten de lijnen vallen er nog enkele gebieden in het voorziene golfgebied)

Binnen de voorziene regio valt landbouwgrond van in totaal 18 lokale landbouwgezinnen, inclusief dit van mijn ouders en broer. En de lastige situatie waarin dit beroep zich tegenwoordig bevindt, maakt zo een beslissing vanuit het stadsbestuur dus niet aangenaam en dreigt heel wat inkomens (nog meer) te doen kelderen. Op het golfterrein voorziet het plan bovendienruimte voor  luxe villa’s die de omliggende bouwgrondprijzen nog eens de hoogte in jagen en een nieuwe weg recht door nog meer landbouwgrond leidt het verkeer van de huidige grote baan om, zodat golfers zonder problemen hun balletje kunnen slaan waar ze willen.

Om dit te vermijden, kondigden een aantal buurtbewoners (landbouwers maar ook gewone gezinnen), bijgestaan door een lokale politicus uit een partij uit de oppositie, een golfoorlog aan in Bree. In de eerste plaats om het verlies van inkomen te voorkomen voor 18 gezinnen en zelfs het verlies van hun woning voor een aantal anderen. Ten tweede proberen ze aan de hand van (ludieke) acties en petities de negatieve gevolgen van deze nieuwe verkeersader aan te tonen voor de direct en ook minder rechtstreeks betrokken inwoners van Bree.

Na een lange weg maakte de Vlaamse overheid onlangs de goede beslissing om geen nieuw golfterrein goed te keuren in Bree, maar meer focus te leggen op de uitbreiding van het golfterrein in Lummen van 9 naar 18 holes. En hoewel Jaak Gabriels van plan is  zijn eigen zinnetje toch door te drijven (en waarschijnlijk voornamelijk veel geld in zijn zakken verwacht bij het verwezenlijken van zijn droom of die van een goede sponsor), lijkt de weg voor onze lokale landbouwers hier toch eindelijk een goede richting in te slaan.

En omdat elk negatief verhaal ook een positief kantje kent, speelt een lokale vakantiehoeve (op het vlak van vakantiehoeve een beetje concurrentie met onze eigen vakantiehoeve Duxhof), Stukkenheidehof, meteen in op het verhaal van het golfterrein met hun eigen golfspel. Geen privaat golfterrein van 9 of meer holes in de plaats van hun akkers en weides en ook geen minigolf terrein in hun achtertuin. Zij nodigen sinds een jaar mensen uit voor een spelletje ‘Bezemgolf’. In twee teams, rood en blauw, speel je over weides, in een klein bosje en doorheen de kruidentuin. Met een bezem sla je de grote bal in een ingegraven bloempot. Onderweg wat ‘fleskepoepen’ en ‘hanengevecht’ zorgen voor wat afwisseling. Als afsluiter voorziet de gastvrouw Mariette in een drankje, een zelfgemaakte kruidencake en een gezellige babbel.

Vandaag kreeg ik de kans om deel te nemen aan deze teambuilding activiteit en het is zeker een aanrader. Plezier verzekerd.

Farmville in real life

Het verhaal begon ongeveer 5 jaar geleden. Mijn broer Erik maakte een einde aan zijn studententijd in Geel en moest op zoek naar een job. De richting was duidelijk: naar de toekomst toe het melkveebedrijf van mijn vader overnemen. Dus de keuzes lagen binnen het veld van landbouw. Veevoeders, maïsteelt, KI, … allemaal onderdelen die mogelijk waren. Net op dat moment stopt echter mijn nonkel met zijn melkveebedrijf. De boerderij, nog opgericht door mijn grootouders, trekt meteen zijn aandacht en na enkele gesprekken met de bank, mijn nonkel en ook mijn ouders hakt hij de knoop door: de rest van zijn leven staat zijn beroep in het teken van landbouw.

5 jaar lang rijdt hij heen en weer tussen de Gerkenberg en Beek, twee delen van Bree. De wet legt immers op dat hij 5 jaar lang op de aangekochte plek de koeien melkt, alvorens het bedrijf van mijn nonkel samen te voegen met dat van mijn vader. Na enkele jaren verandert (zoals wel vaker gebeurt in ons belgenlandje) de wetgeving en verhuizen kan ook eerder. Aangezien de twee bestaande stallen van mijn vader niet meer voldoende blijken, leggen ze plannen op tafel voor een nieuwe stal, nu ongeveer een jaar geleden. Een helse tijd van hard labeur later staat de stal er in zijn pracht en praal. De foto’s tonen de weg die mijn ouders en broer samen aflegden om zoveel mogelijk zelf van deze stal op poten te zetten.

1. Zandbak voor grote mensen: De graafwerken.

P1010820.JPG

2. Beton storten, omdat een goed fundament belangrijk is.

P1010903.JPG

3. Na het fundament volgen de muren. 4 weken lang, 3 keer per week, telkens opnieuw het volgende scenario: Platen zetten, beton storten, beton laten drogen, platen losmaken.

P1010929.JPGP1010934.JPGP1010971.JPG

4. Na de muren volgen de vloerplaten. Met of zonder gaatjes?

P1020047.JPGP1020091.JPG

5. We geraken bovengronds: De eerste gebinten staan recht.

P1020105.JPGP1020110.JPGP1020138.JPG

6. 11 meter hoog. En daarop dient dan  het dak te komen.

P1020513.JPGP1020514.JPG

7. Een dak tegen de regen van boven. Enkele muren & netten tegen de wind van opzij.

P1020549.JPGP1020552.JPGP1020745.JPGP1030381.JPG

8. De binnenafwerking: Kleine muurtjes, matten, ligboxen, drinkbakken, de voergangen storten,…

P1030213.JPGP1030310.JPG

9. En het (voorlopige) eindresultaat mag er zijn:

P1030411.JPGP1030538.JPG

10. Na de stal zelf, volgt er in de toekomst ook nog een aanliggende ruimte om de koeien te melken.

Enkele trivia: Het hele gebouw meet ongeveer 40 op 60 meter, is 11 meter hoog in de nok en biedt plaats aan 116 dieren. De graafwerken begonnen begin februari, momenteel bevolken 76 dieren dit gebouw. Er komen er dus nog enkelen bij in de toekomst. ;)

Golfoorlog in Bree

Een dossier dat al jaren aansleept. Vandaag komt het nog eens in het nieuws. Naast de algemene problemen die de landbouwsector in heel Europa al ondervindt (Boeren krijgen slaag thuis van 4 juli 2009) staat de landbouwer in Bree heel wat meer tegenslag te wachten als de droom van een zatlap uitkomt.

Het eerste nieuws kwam al in juni 2005. Nu, meer dan vier jaar later, staat het ‘geweldige’ plan van Breese burgemeeester Jaak Gabriels nog steeds om de hoek te loeren, klaar om in totaal 2% van de Breese landbouwgrond te doen verdwijnen voor een luxesport van slechts enkelen. Het plan? Een golfterrein in Bree. 80 hectare, waarvan 60 agrarisch gebied, wordt omgevormd tot 18 holes,  villa’s, hotels en andere luxueuze zaken.

TVL maakte een reportage van deze ‘grootse’ plannen van Jaak na een persconferentie van de Boerenbond.

Het is trouwens niet de eerste keer dat onze burgervader zotte plannen wil uitvoeren. Een vijftal jaar geleden kwam Kinepolis (volgens hem) met een nieuw cinemacomplex naar Bree. Hiermee haalde  hij meteen het nieuws in verschillende media. Het bericht van de dag erna, uitgestuurd door Kinepolis zelf, was echter minder opvallend maar verklaarde een heleboel.

De zogenaamde ‘afspraken’ die al liepen tussen Kinepolis en Bree, waren blijkbaar enkel bekend bij onze burgervader, niet bij Kinepolis. Geen nieuw bioscoopcomplex voor Bree dus. Daarna is hij (hoogst waarschijnlijk in een niet al te nuchtere bui, want dat is zijn levensvisie blijkbaar) op zoek gegaan naar een nieuw prestigeproject en hij is bereid over lijken te gaan. Deze keer dus die van de Breese landbouwers. En ten voordele van wie? Dat is de vraag.

Boeren krijgen slaag thuis

Het stond gisteren in de krant onder een iets andere titel. De Standaard wist te melden dat de boeren hun slag hadden thuisgehaald. Jammer genoeg stond dit op een krant van een mede-busreiziger tegenover me en kon ik het artikel dus niet meteen lezen.

Eens terug thuis informeerde ik me verder.’Het ‘heuglijke’ nieuws dat mijn moeder me vertelde: er komt 2 cent bij op de melkprijs, waardoor we (zowel mijn ouders als broer hebben elk een melkveebedrijf) uitkomen op een prijs van 19 cent per liter. 19 cent!!!!!!

Rekenen we een jaar terug, dan is dit nog steeds minder dan de helft. Toen werd er tot 42 cent per liter betaald. Bekijk dan bovendien de kostprijs die een producent betaalt voor 1 liter melk (ongeveer 32 cent) dan zal iedereen snel beseffen dat er voor de hevige reacties van de landbouwers wel een duidelijke reden was.

Ook Test Aankoop weet de betrokken landbouwers hierin gelijk te geven. (lees: http://www.test-aankoop.be/melk-is-goed-voor-elk-s592473.htm) Zij onderzochten de prijzen van zuivel van de voorbije jaren en kwamen tot frappante conclusies. De kostprijs van een liter melk zou voor een consument niet ver af liggen van die voor een liter water. Normaal? Niet als je het mij vraagt. Melk bevat immers een bron aan natuurlijke elementen die ons lichaam ten goede komen. Maar in tegenstelling tot water vinden we dit niet zomaar in de grond. En net als bij water zijn er enkele processen om dit voedsel te zuiveren van alle schadelijke stoffen. Dus daar kan ook geen verschil zitten.

De grootste boosdoenders van deze prijzen zijn uiteraard de tussenschakels. Eisen stellen op gebied van kwaliteit aan de producent, deze kwaliteitsnormen zoveel mogelijk doorrekenen aan de consument maar ondertussen de winstmarge groot houden door de aankoopprijs zo laag mogelijk te houden.

Enkele weken geleden kreeg ik tijdens een gesprek een zeer vreemde maar uiteindelijk wel correcte insteek uitgelegd. De persoon in kwestie vermeed winkels als Aldi en Lidl zo veel mogelijk. Waarom? Omdat deze winkels de prijs nog eens extra laag houden. Te laag om nog een fair bedrag te kunnen vragen aan de persoon aan het begin van de keten: de producent. En als je nadenkt, is het ook zo. We willen wel dat de producent eerlijk betaald wordt (denk aan de buitenlandse fair trade producten) maar producten uit ons eigen landje kopen we liefst tegen dumpprijzen in.

Ook als consument kunnen we dus voor een bijdrage zorgen die de landbouwers een hart onder de riem kunnen steken. Of wil je helemaal helpen? Ga eens langs bij een melkveehouder in je buurt. Misschien verkoopt hij je ook wel eens een verse liter melk. Ik ben er in elk geval aan verkocht. Voor meer dan die oh zo nodige 32 cent, maar nog steeds aan een betaalbaar bedrag zonder de woekerwinst eisende tussenschakels.

Just my 2 cent…

   

Bert Rijken.be

Vriesenhof 22 bus 7
3000 Leuven, Belgium
M.: +32 (0) 486 983 115
twitter profile
facebook profile
Netlog Profile
LinkedIn profile
Plaxo profile
BRB - Bert Rijken Blogt
Delicious profile
PDF version CV
Online CV in Prezi
<>div>