Doe jij aan recyclagebloggen?

Zonet ging ik even door mijn feedreader heen. Ik stond toch bijna 200 berichten achter. Een hele vrijdag bezig zijn doet wat met je up to date blijven. En ondanks dat ik nog niet aan het einde van de lijst ben, valt er een bericht wel extra op. (er zijn nog wel meer berichten die ik gewillig lees en in me opneem hoor) Maar het bericht in kwestie komt van ZDNet en draagt de titel: ‘Helft bloggers vindt zichzelf journalist’.

Ook al ben ik geen doorwinterde blogger zoals er wel een heel aantal bestaan: mensen die dagelijks zorgen voor nieuws en weetjes en hun feed op zeer regelmatige basis weten vullen, voel ik me dankzij deze half-time blog toch een echte blogger. Maar ben ik een journalist? Behoor ik tot de meerderheid van 52% die zo over zichzelf denkt? Ik vermoed het niet. Ook mede omdat ik niet de ambitie heb om de hele wereld te voorzien van dat unieke nieuws dat de hele aarde op zijn grondvesten doet daveren. Ik vertel vanuit mezelf. Ik ben niet meer journalist dan een journalist van mijn eigen leven. En daar verdien ik nu eenmaal niets aan buiten enkele volgers.

Wat me echter veel meer opviel, is het cijfer van recyclage dat in de blogosfeer omgaat. meer dan 90% haalt zijn mosterd en andere nieuwtjes op blogs. Kijk ik even terug in mijn blogarchief, dan zie ik een ander beeld: mijn blogs zijn grotendeels gebaseerd op eigen inbreng, offline bronnen en slechts hier en daar gebruikte ik online informatie om mijn verhaal te starten. Of dit daarom ook voldoende boeiend is voor eventuele volgers weet ik niet. Reacties zijn altijd welkom.

Maar waarom schrijven veel bloggers dan bestaande informatie opnieuw uit? Is het om een populair item nog verder te verspreiden? Verschilt hun mening toch steeds van die ene zijn idee (en ook dat van tien anderen) over dat onderwerp? Of komt het eerder door het feit dat enkel de blogs die we volgen onze aandacht trekken en dit kopiëren en herschrijven de enige manier is om de hele blogosfeer dat laatste nieuws te laten weten?

Wie krijgt dan echter de eer van dit schrijven? Vaak zie je wel op blogs staan waar blogger X zijn inspiratie opdeed (Via Y) en zorgt een trackback als dankwoordje voor een link onder het originele artikel. Maar tien stappen verder in dit proces, zie  je toch nog steeds alleen de laatste een vermelding krijgen. Ik klik echt niet tien sites door om de originele blogger te ontdekken. Daar staat de Retweet functie van Twitter toch een stuk meer dankbaar tegenover de originele poster van bepaalde informatie.

Maar van de andere kant: als we dan toch voor meer dan de helft als zelfverklaarde journalist door het leven gaan, eisen we toch steeds graag zelf de verdienste op. Geen enkel artikel in de krant of interview op TV eindigt toch met expliciete dankwoorden aan getuige X of Y die alle informatie bezorgden. Elke reporter vertelt toch steeds alsof hij/zij al voor het feit aanwezig was en vanuit alle hoeken de gebeurtenis kon gadeslaan. Laten we dus gewoon ons dankwoord zeggen waar nodig (dankjewel ZDNet voor de aanzet van deze post) en genieten van de schrijfsels van collega bloggers, of deze nu volledig origineel zijn of een eigen interpretatie van reeds gepubliceerde feiten.