Bedankt ‘Free Willie’

We behoren allemaal tot een en dezelfde groep: mensen die moeten werken voor hun geld, nodig voor ons dagelijkse eten en onderdak, onszelf in de watten leggen, plezier ritten of vakantieplannen en gewoon ons eigen plezier en geluk. We kloppen elke dag onze uren, gebruiken het weekend om even te ontspannen en ontladen of bezoeken familie en vrienden voor wat plezier en vertier.

Er bestaat echter een groep mensen die meer zoekt dan dat. Mensen die hun eigen geluk afstemmen op dat van anderen, die zich goed voelen dankzij de glimlach van een ander, die niet op zoek zijn naar geld om plezier te beleven. Het gaat over de vrijwilligers, zij die een echte ‘Free Willie’ zijn.

En we zijn met veel. Dat zag ik dit weekend in de Limburghal in Genk. Honderden vrijwilligers stonden er klaar om KazouKuren tot in de puntjes te verzorgen. 60 jaar Kazou Limburg, 60 jaar vrijwilligers die elk jaar meer dan 5000 jongeren de vakantie van hun leven bezorgen. De ‘ziekenkas vakanties’ zijn na al die tijd nog steeds populair.

Maar het zijn niet enkel de vakanties die hun succes halen uit de meer dan 800 vrijwillige armen en evenveel benen. (en het kunnen er nog veel meer zijn) 2 jaar sleutelde een kerngroep aan dit evenement. Vele uren, dagen en weken vrije tijd sneuvelden. Partners bleven alleen thuis, slapeloze nachten vormden meer regel dan uitzondering en zeker de laatste week met klaarzetten, shiften draaien en opruimen betekende veel energie.

Energie die ook bij de beroepskrachten knabbelde aan hun vrije tijd. Jan, Isabelle, Brecht, Vital en Koen verdienen hier zeker een vermelding. Hun vrije tijd werd opgeslorpt als geen ander. Vergaderingen, papierwerk, telefonische afspraken, vrijwilligers motiveren, de handen uit de mouwen steken en zeer weinig slaap, de perfecte ingrediënten voor een geslaagd evenement. En wees gerust, het was allemaal aanwezig.

Er zijn uiteraard meer namen te noemen, maar die zijn onder 1 noemer te vatten: Free Willie. Van toiletbandjes verkopen tot toezicht houden op springkastelen, vaten omslepen en met de kinderen meespelen op de 100′en standen. Ze deden het allemaal met een glimlach.

Het beeld dat je tegemoetkomt bij het binnenkomen van de zaal verbluft je: allemaal gelukkige kinderen die van de ene activiteit naar de andere hollen met daar middenin al even blije monitoren die het beste van zichzelf geven. Een rilling gaat je over de rug tot in je kleine teen. Enkele sfeerbeelden toont TVL in deze reportage.

Daar doen we het voor; het gevoel van iemand gelukkig maken is onbetaalbaar.

Be Sociable, Share!

Volg reacties op dit bericht aan de hand van de RSS 2.0 feed.

Reacties

  1. Op 08 Sep 2009 (14:45) zei Els Nijs:

    schoon gezegd/schreven… het vat het gevoel samen dat vele kazoumonitoren op dit moment hebben, leven in een roes na een geweldig weekend

  2. Op 08 Sep 2009 (14:46) zei Bert:

    Dat was de bedoeling een beetje he :) Samenvatten wat in zoveel harten leeft.

XHTML: Je mag deze tags gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

   

Bert Rijken.be

Vriesenhof 22 bus 7
3000 Leuven, Belgium
M.: +32 (0) 486 983 115
twitter profile
facebook profile
Netlog Profile
LinkedIn profile
Plaxo profile
BRB - Bert Rijken Blogt
Delicious profile
PDF version CV
Online CV in Prezi
<>div>