De tuin, onze kerktoren?
De TV stond zonet op Eén. Het programma: ‘De aarde vanuit de Hemel’. Een boeiende titel met een nog veel boeiender onderwerp: de invloed die de mens heeft op de aarde, zijn leefomgeving en zijn eigen toekomst.
Een onderwerp dat me enorm boeit, zeker omdat de vraag me soms besluipt, hoe mijn (toekomstige) kinderen later zullen leven en opgroeien. Kan onze aarde die bijna 7 miljard inwoners nog lang voeden? Wat gebeurt er als dit niet meer kan? Staat er ons een derde wereldoorlog om voedsel te wachten? Allemaal vragen waar tot nu toe niemand een kant en klaar antwoord voor heeft.
Wat we wel weten, zijn de feiten. Grote bedrijven ontwikkelen genetisch gemanipuleerde gewassen, zodat deze weerstaan aan insecten, sneller groeien en/of beter bestand zijn tegen extremere weersomstandigheden. Dit gewas planten de boeren op duizenden hectarengrond, zonder diversiteit. Enkele stoffen verdwijnen volledig uit de bodem, terwijl andere voedingsstoffen overdreven aanwezig blijven in de grond. Het evenwicht gaat verloren, zowel voor de planten alsook voor de vele bodemdieren.
In Frankrijk bestaat AMAP (Associations pour le maintien d’une agriculture paysanne), een netwerk van landbouwers die lokaal producten aan bieden aan de consumenten. Geen dure vervoerskosten om een afstand van 1500 km te overbruggen, geen uitstoot van uitlaatgassen en de teler kent zijn klanten die als het ware ‘op bestelling’ groenten laten kweken persoonlijk. Maar ook: groenten zijn er volledig seizoensgebonden. Geen tomaten in hartje winter. Alle groenten komen en gaan zoals de seizoenen hen toelaten te groeien.
Meteen dacht ik terug aan de woorden van Ian Pearson op The Future Summit 2 maanden geleden. Hij stelt de toekomst voor in de vorm van woongebieden die elk zelf instaan voor de eigen behoeften, een proces dat door deze Franse organisatie al aan een opmars bezig is. AMAP gaat alleen nog verder door ook nog eens de genetische manipulatie af te zweren.
Is dit onze toekomst dan werkelijk? Kunnen we afstand nemen van de luxepositie waar we ons de laatste jaren in genesteld hebben? Het verwacht van ons in elk geval veel inspanningen.
Landbouwers werken terug aan de diversiteit in gewassen. Ze dienen zich niet meer toe te leggen op slechts een of enkele gewassen. Bemestingen vallen weg. Het weer en de natuur krijgt terug meer controle over de opbrengsten van onze gewassen. Wij, als consumenten, eten niet langer groenten naar keuze, waar en wanneer we dat willen, maar dienen genoegen te nemen met hetgeen voorradig is in de natuur. En misschien moeten we zelfs onze wereldkeuken opgeven, aangezien we in de toekomst geen gebruik meer kunnen/zullen maken van gewassen die enkel duizenden kilometers verderop groeien?
De wereld geen dorp meer. Terug naar onze kerktorens. Of wordt de tuin en de natuur de nieuwe kerk?
Reacties
Ik heb een aflevering van de reeks gezien, jammer genoeg de rest niet kunnen volgen :/Maar hier zou het mss wel eens op kunnen uitdraaien. En ik weet niet of het zo'n slecht idee is, integendeel.Het zou de tonnen overschot die het Westen aan dumpingprijzen in (bvb) de Afrikaanse markt zet ook oplossen door onrealistisch hoge exportquota te eisen. En dat lost dan ook weer de situatie in het zuiden een beetje op, door die mensen toe te laten wat we hier dan zullen proberen. Kleine entiteiten te vormen die voor zichzelf zorgen.Maar het probleem gaat veel breder natuurlijk. De evolutie van de auto-industrie, toestanden als lange wappers en schelde-uitdiepingen, we zijn er een potje van aan het maken :-s
Interessante visie op de toekomst! Ik heb er zelf ook al een aantal keer over nagedacht, maar dan eerder op politiek/ sociaal niveau.
Er zijn vandaag de dag zoveel problemen in onze maatschappij van het globalisme en het is ook zo moeilijk om actie te ondernemen. Er is immers zoveel ‘diplomatische tact’ nodig om niet tegen de schenen te schoppen van één of andere bevolkingsgroep, en zoveel verdragen en droge regels om te volgen. Een mens vraagt zich dan af of het niet beter zou zijn als we een stap terugzetten naar de kleinere woongebieden. Want hoe kleiner de regio, hoe gemakkelijker te besturen.
Ik ben anderzijds dan wel een voorstander van een wereldmarkt (of ‘continentmarkt’), ook voor voedsel. Klinkt misschien een beetje tegenstrijdig met hetgeen ik hierboven zei, maar ik zie niet in waarom de kraan van import en export volledig toegedraaid zou moeten worden. Ik vind dan wel dat die markt bepaalde regels (inzake contracten en zo) moet opstellen en strikt hanteren. Respecteer je de regels niet, dan mag je je goederen niet aanbieden, punt.
‘t Is eigenlijk moeilijk om te beschrijven hoe hét ideale mondiale systeem er voor mij zou uitzien, maar het concept van kleine, zelfstandig bestuurde woongebieden; gecombineerd met een strikte wereldmarkt (/continentmarkt).
Nu ik het hier zo eens herlees lijkt het er wel op dat dit systeem zéér ingewikkeld zou zijn. Maar dat geeft dan weer werk voor advocaten
Ik heb een aflevering van de reeks gezien, jammer genoeg de rest niet kunnen volgen :/
Maar hier zou het mss wel eens op kunnen uitdraaien. En ik weet niet of het zo’n slecht idee is, integendeel.
Het zou de tonnen overschot die het Westen aan dumpingprijzen in (bvb) de Afrikaanse markt zet ook oplossen door onrealistisch hoge exportquota te eisen.
En dat lost dan ook weer de situatie in het zuiden een beetje op, door die mensen toe te laten wat we hier dan zullen proberen. Kleine entiteiten te vormen die voor zichzelf zorgen.
Maar het probleem gaat veel breder natuurlijk. De evolutie van de auto-industrie, toestanden als lange wappers en schelde-uitdiepingen, we zijn er een potje van aan het maken :-s
Ik heb een aflevering van de reeks gezien, jammer genoeg de rest niet kunnen volgen :/Maar hier zou het mss wel eens op kunnen uitdraaien. En ik weet niet of het zo'n slecht idee is, integendeel.Het zou de tonnen overschot die het Westen aan dumpingprijzen in (bvb) de Afrikaanse markt zet ook oplossen door onrealistisch hoge exportquota te eisen. En dat lost dan ook weer de situatie in het zuiden een beetje op, door die mensen toe te laten wat we hier dan zullen proberen. Kleine entiteiten te vormen die voor zichzelf zorgen.Maar het probleem gaat veel breder natuurlijk. De evolutie van de auto-industrie, toestanden als lange wappers en schelde-uitdiepingen, we zijn er een potje van aan het maken :-s
Ik heb je bericht bijgeplaatst op mijn blog. Kwestie om alles op 1 plek te verzamelen
Ik denk ook dat lokaal produceren de enige oplossing is om op lange termijn onze aarde niet te vernietigen. Maar dit gaat natuurlijk gepaard gaan met een daling aan jobs: Al de tussenpersonen (tussen ons en de boer) opkopers, vrachtwagenchauffeurs, supermarkten, etc. Gaan allemaal minder werk hebben. Nu voor mijn part hoeft dat niet slecht te zijn, maar in deze wereld vormt dat een probleem…
Er zijn wel meer struikelblokken dan alleen het aantal jobs dat nog beschikbaar blijft. In de vorige reacties zijn enkele zaken aangehaald, maar er blijven nog veel meer hindernissen over, velen waaraan we waarschijnlijk nu nog niet eens durven denken. Problemen die waarschijnlijk evenveel kopzorgen zullen baren als de huidige uitdagingen die deze wereld momenteel het hoofd probeert te bieden.
Hopelijk gebruikt de mensheid zijn unieke kwaliteit in deze wereld van fauna en flora in de goede manier: de kunst om zich te verheffen boven puur instinct. En noem me dan naïef of dom, maar ik vertrouw in de goedheid van de mens, dat hij uiteindelijk op een positieve manier zijn kennis en kunde gebruikt voor het redden deze wereld.
heb het gemerkt, idd beter zo
Dus ge weet het he, volgende keer braafjes posten op mijn blog zelf
(bespaart mij in elk geval heel wat werk uit :p)