Laat maar binnenstromen

Voor de tweede keer neem ik dit jaar deel aan de instroomcursus, een cursus voor nieuwe monitoren binnen Kazou. Vorig jaar in maart ging ik de eerste keer en dat viel zo goed mee, dat ik nog eens ga. Neen, ik ben niet zo slecht dat ik twee keer dezelfde cursus dien te doorlopen. Waarom dan wel een bisnummertje? Omdat de cursus eerst en vooral gewoon geweldig tof is. En eigenlijk ook omdat ik mee de cursus geef als instructeur, en dus niet als cursist aanwezig ben. En ja hoor, zelfs als instructeur steek je nog wel het een en ander op bij zo een cursus.

Volgend weekend is het dan zo ver. Cursisten uit de BAL-groep (voor de niet-insiders: Kazou werkt in verbonden, ingedeeld op provinciaal niveau of soms nog lokaler. BAL staat voor de samenwerking uit de verbonden van de provincies Limburg, Antwerpen en (Vlaams-)Brabant.) komen dan allen naar Herentals, the place to be voor nieuwbakken Kazou-ers. De meesten hebben pedagogische achtergrond of (beperkte) ervaring bij een andere jeugdbeweging. Aan ons om ze in kleine groepjes (ons leefgroepje bestaat uit 14 cursisten en 2 instructeurs) om te vormen tot volwaardige Kazou monitoren. En ondanks dat het merendeel van de cursisten uit mijn eigen verbond Limburg komt en ik de enige instructeur uit Limburg ben, blijkt slechts de helft van mijn leefgroep zijn roots in Limburg te hebben. Ik verdenk Wouter van Kazou Nationaal dan ook meteen van een opdeling met voorbedachte rade. ;)

Dit weekend nemen we de laatste stappen tot voorbereiding, verdeel ik met mijn mede-instructeur de cursusblokken, zorgen we voor decoratie en de afstemming met de andere groepjes. De grootste uitdaging echter? Hen zo veel mogelijk meegeven op een weekend tijd. In 48 uur dienen we hen een volledig pakket aan blokken bij te brengen, dat voor de standaard basiscursus (voor cursisten zonder enige achtergrond van begeleiding of pedagogisch opleiding) gespreid wordt over een volledige week. Een zware opdracht dus. Hier en daar wat inkorten, sneller gaan en hopen dat ze allemaal meteen mee zijn in het verhaal en dan geraken we er wel, want geef toe, wat ontspanning moet toch ook nog ertussen kunnen.

En zoals elke cursus of vakantie bij Kazou werken we ook dit jaar weer in een thema. Waar het vorig jaar over koud en warm ging (de Sahara en de Noordpool, maar dan in andere volgorde) geven we dit jaar ons overkoepelend thema een online tintje: feesboek. Nu maar hopen dat er niet al te veel defrienden plaatsvindt, farmville populair zal blijken, er een leuke sfeer heerst in de groups en de pages gevuld worden met alle nodige informatie. Over een goede week kunnen jullie in elk geval een verslagje verwachten van de Feesboek-instroom-cursus-van-de-BAL-groep-van-Kazou.

Jong Tuigen, ja of neen?

Gisteren was de dag dat de meet-up bij Netlog veel te lang geleden was, ik een heleboel tweeps al maanden niet meer zag en vooral @Polledemaagt weer eens een perfecte Jong Tuig op planning zette. Maar gisteren, 25 februari, was het weer zover. Meer dan 100 onliners gaven aan deel te nemen aan de jongste Belgische editie van Jong Tuig. Deze keer geen Gentse locatie zoals de traditie tot op heden werd gehouden. Een nieuwe, unieke locatie bood zich aan: Centraal Station Antwerpen. En ik wou er zijn.

Maar…

Dat was uiteraard buiten onvoorziene omstandigheden gerekend. Een chronologische volgorde van mijn toch wel bewogen avond, op weg naar Jong Tuig:

18u55: Ik rij rechtsaf de Herentalseweg in, onder Geel, in de deelgemeente (of het gehucht) Punt. Na de bocht versnellen zit er dan plots niet meer in: mijn gaspedaal ‘valt’ gewoon naar beneden. (plankgas krijgt dan opeens een heel andere betekenis)

18u59: De buren bezorgen mij een pitslamp (Neen @Bunker, jij was niet daar) en ik schuim de auto af naar het probleem.

19u10: Mijn moeder stuurt de nummer van hun garagist door, ik heb een losse kabel gezien. De professional laat me weten dat het inderdaad de gaskabel is die niet meer uit 1 geheel bestaat.

19u13: Ik breng de pitslamp terug naar de buurtbewoners.

19u18: Contact opnemen met de baas. Wat doe je anders als je met een bedrijfswagen onderweg bent? Om de kosten van een takelwagen op dit uur te vermijden, spreken we af de auto te laten staan en deze morgen op te pikken. I’m on my own now, trying to get home.

Het volgende deel van mijn verhaal speelt zich af op Twitter:

——————————————————

——————————————————

Bij aankomst aan Geel station:

——————————————————

——————————————————

#fail 1 van de NMBS.

Ook de loketbediende heeft niet zijn beste dag, een vraag resulteert in binnensmonds gemompel en even later sluit het loket met een ruwe handeling. Net geen kanshebber voor #fail 2, ik trek mijn plan zo wel.

@IneLemmens helpt me van op afstand met de beste routebepaling. Bree is geen optie van hier uit, Leuven lukt nog net wel. Dan volgt de vraag, pik ik nog een uurtje Jong Tuig mee of niet?

Het antwoord volgt snel: morgenvroeg van Leuven naar Lommel neemt ongeveer 3 uur in beslag met het openbaar vervoer. Rechtstreeks Leuven it is. No Jong Tuig of Koffiekoeken for me today.

De helse rit kan beginnen. Bus 494 brengt me tot Aarschot. (na wachten tot 20u51, dat wel) Onderweg komen we voorbij plaatsborden met daarop ‘Stelen’. Dat moet toch ook al menig mens op verkeerde gedachten gezet hebben, denk ik dan. De hobbelige rit brengt me na ongeveer 50 minuten aan het station van Aarschot. We noteren 21u43 bij aankomst. Daar vertrok 2 minuten eerder de vorige trein naar Leuven. Een trein die op tijd vertrekt EN uurregelingen tussen De Lijn en de NMBS die niet aansluiten. #fail 2 van de NMBS is nu wel een feit, in dit geval een gedeelde eer met De Lijn.

Het stationsbuffet sluit net bij mijn binnenkomst in de wachtruimte van het station de deuren voor nieuwe klanten. #fail 3 van de NMBS… of komen ze er hier net onderuit? Een half uur wachten zonder drankje dan maar.

22u12: De laatste etappe naar Leuven kan beginnen. Een klein kwartier later rijden we station Leuven binnen: eindbestemming bijna bereikt.

Even later lonkt een warm bed mij toe. Slaaptijd, want de volgende dag gaat de wekker heel vroeg weer af. Opnieuw het openbaar vervoer gebruiken, deze keer van Leuven tot Lommel.

Taksen voor alles

Vanaf vandaag (1 februari) breidt de Auvibel taks zich verder uit. Niet enkel de CD’s of DVD’s vallen vanaf heden onder deze taks, maar ook de prijzen voor USB-sticks, externe harde schijven, mp3-spelers, geheugenkaartjes en mediacenters stijgen vanaf volgende maand in totaalprijs door deze extra taks. De consequentie binnen de taks valt te betwisten. 2GB betekent een beperkte taks van 15 cent voor sticks of geheugenkaarten. Bij mp3-spelers met diezelfde capaciteit weet men toch al een eurotje aan de prijs toe te voegen. De maximum taks komt tot 13 euro op ’salontoestellen’ (zeg maar mediacenters) met een capaciteit van meer dan 1 TB.

De taks dient voornamelijk om illegale kopieën van audiovisuele media te taxeren. Alle artiesten krijgen zo een extra compensatie op de verliezen die ze maken door de gemiste verkoop op hun legale CD’s of DVD’s (of legale mp3’s natuurlijk). Wie echter zijn muziek legaal afhaalt van het internet, deze muziek op een CD brandt (of tegenwoordig dus ook een mp3-speler of USB-stick) en dan in de auto of tijdens het joggen luistert, betaalt dus dubbel voor zijn muziek: een maal bij aankoop, een tweede keer bij het branden op een medium naar keuze.

DJ’s en organisatoren van menig feestje kennen nog wel enkele taksen die de artiesten hun loon helpen betalen: SABAM en Billijke vergoeding. Of deze taksen nu ook nog allemaal goed op hun plek komen, is nog maar de vraag natuurlijk, zowel auvibel, SABAM als Billijke vergoeding krijgen op dit vlak wel eens vaker met al dan niet gerechtvaardigde kritiek te maken.

En boven op al deze taksen (ok, in het beste geval een deel van al die taksen) die de artiesten hun loon aanvullen, bedenken Groen en Ecolo nog een extra taks: de downloadheffing. Een taks op de hoeveelheid die (mogelijk illegaal) van het internet afgehaald wordt. De taks is niet voor alle internetverbindingen, enkel de grote pakketten kosten per maand enkele euro’s,. Dat er op het grote internet ook legale downloads (ook van grote bestanden) bestaan, valt buiten het gezichtsveld van Groen en Ecolo. En ook al dienen de providers deze taksen te betalen zonder deze door te rekenen aan de consument, de groei van weer een nieuwe organisatie staat op stapel die dan geld verdient dat nooit bij de juiste artiesten terecht komt.

Ik weet een taks waar nog niemand eerder aan dacht: Decibeltaks. Een taks die, in tegenstelling tot de voorgaande taksen, niet dient voor de artiesten of een kleine groep van personen, maar net voor de hele maatschappij en zijn inwoners. De taks geldt voor bedrijven en organisaties en wordt gehoffen op het aantal decibels dat zij produceren. Zowel muziek op evenementen, feesten en fuiven (met een commercieel karakter) alsook muziek op de werkvloer, maar ook lawaai van machines vallen onder de heffing.

Bedrijven en organisaties dienen een raming op te maken van de duur en een gemiddelde van de decibels. Hoe hoger de decibels, hoe hoger de taks. De prijzen stijgen hierbij ook logaritmisch, net als decibels zelf. Uiteraard dient er wetenschappelijk een minimumgrens vastgesteld te worden. Onder dit minimum geldt de taks dus niet. Vrijstellingen of in elk geval kortingen zijn te bekomen voor lawaai binnen bedrijven (van machines, niet van muziek) indien het bedrijf middelen voorziet die werknemers beschermen tegen het overdreven geluid.

Dankzij deze taks ontmoedigt de overheid overdreven decibels en vrijwaart werknemers en/of bezoekers van evenementen van gehoorschade. De opbrengsten van de taksen dienen dan weer om het onderzoek te subsidiëren naar ziektes als Tinitus.

Politieke partijen zijn uiteraard welkom om contact met me op te nemen indien zij meer info willen over dit hersenspinsel of graag eens rond de tafel zitten voor een verdere uitwerking van deze taks.

Het eerste voornemen in vervulling

Zondag is het zo ver, dan werk ik aan het in vervulling brengen van een van mijn voornemens: terug stijldansen. Tot een jaar geleden volgde ik al danslessen, eerst met mijn voormalige vriendin, daarna een goed half jaar met mijn zus An. De nieuwe lessen volgen Ine en ik bij dansclub Gerdak in Bree (waar ik ook voorheen de lessen volgde en anderhalf jaar deel uitmaakte van het bestuur van de club) en we beginnen overmorgen met de eerste les.

Nuja, eerste les is niet helemaal juist. Aangezien ik tot het derde jaar al lessen mee volgde, was vanaf les 1 beginnen een beetje onnodig. Ook Ine kreeg al enkele lessen in het stijldansen, waardoor we bij les 1 van jaar 1 ons meer vervelen dan bijleren, en we sluiten dus aan bij het tweede jaar. Die begonnen in september al, maar 10 lessen vormen geen onmogelijkheid om te overbruggen.

De gebreken die er toch zijn, leren we zondagvoormiddag bij. Mijn zus werkt in bijberoep als assistente van onze dansleraar Geert in Bree, dus alle dansen van het eerste, tweede, derde, vierde… vormen voor haar geen probleem. We krijgen dus een of twee uurtjes bijles om de gebreken bij te schaven. En na onze voormiddag bijles, springen we ’s avonds bij in de groep van het tweede jaar om vanaf dan daar onze danspasjes bij te leren.

Ik weet al dat de Chacha in de ‘eerste’ les op het programma staat. Maar waar ik vooral naar uit kijk, is toch wel de Engelse Wals. Een prachtige dans waarin je vol gevoel en elegantie over de dansvloer zweeft.Voeg daar dan nog eens een prachtig nummer bij zoals “Nocturne” van Secret Garden bij en met dit resultaat verbluf je me helemaal:

Dit niveau valt nog lang niet binnen ons kunnen, maar ook met minder complexe danspassen geniet ik al ten volle van deze dans. Nu nog afwachten of Ine hetzelfde erover denkt, want dansen doe je nu eenmaal met twee. ;-)

Designen om te winnen

Een jaartje geleden ongeveer (het kan ook iets meer of minder zijn) begon mijn jongste broer op volle snelheid met Photoshop te werken. Zijn studies laat hij maar wat aanmodderen, maar van Photoshop kent hij des te meer. Het internet dient als grote leerschool met zijn fora, tutorials en uiteraard nieuwe fonts, brushes en technieken. Neem daarbij heel veel interesse en een goed gevoel voor grafische vormgeving en je ziet meteen waar hij de mosterd haalt voor het ontwerpen van websites.

Af en toe werkte hij een design uit voor websites van vrienden en kennissen. (ook het design van mijn blog dank ik trouwens aan hem) Maar de grote uitdagingen haalt hij op het internet: ontwerpwedstrijden. Logo’s, websites of nieuwsbrieven voor bedrijven van over de hele wereld houden hem vele uren bezig achter de computer.

Hij won al eerder enkele kleinere wedstrijden en verdiende regelmatig 50, 100 of in een uitzonderlijk geval zelfs 200 euro. Regelmatig kom ik thuis en laat hij weer een nieuw design zien dat al dan niet voor een wedstrijd in ontwikkeling is en vraagt hij mijn mening (die hij blijft vragen, ook al voelt hij beter aan dan mij wanneer het goed zit of niet) waarna hij weer enkele uren verder knutselt aan ‘het ultieme’ design, wat elk ontwerp voor hem wel is.

Een tijdje geleden stuurde warez-bb.org, een groot forum waarop de (illegale) downloader zijn downloadlinks vindt naar films, games, series, software of andere digitale bestanden, een uitnodiging uit voor kandidaat designers om hun nieuwsbrief een nieuw uiterlijk te geven. Rob, mijn broer, reageerde met veel euforie en nam ook aan deze wedstrijd deel.

Het design sloeg al zeer snel aan, ook toen hij een eerste draft online plaatste op het forum. Aan de hand van tips van gebruikers wist hij zijn eigen design steeds verder te perfectioneren en af te meten tegen de andere deelnemers.

De officiële uitslag staat sinds vandaag op het forum via volgende link: http://www.warez-bb.org/viewtopic.php?t=4115863 (blijkbaar enkel met login bereikbaar). Voor de nieuwsgierigen onder jullie zonder login, zie hier het resultaat van zijn inspanningen:

warez-bb.org design rob

Natuurlijk horen bij een wedstrijd ook enkele prijzen. Geen geldprijs deze keer, maar wel het volgende:

  • The Rare Warez-BB Donor Rank
  • Rapidshare Account
  • A Legit Windows 7 and Office Ultimate Key courtesy of BrandRune

Hij doet dat goed als je het mij vraagt. Ik ben dan  ook een trotse grote broer. :)